Lizzy Borden - Deal With The Devil

Lizzy Borden - Deal With The Devil

Label : Metal Blade | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Horst : De ene na de andere Metal band die in de jaren 80 hun grootste succes vierden vinden het nodig om na jaren van stilte weer eens wat te gaan ondernemen. Voorbeelden te over, Metal Church, Destruction, Agent Steel, Artillery, noem ze maar op. Soms levert dat geweldige platen op (zoals Agent Steel), maar ook absolute decepties (Metal Church). Lizzy Borden is ook zo'n redelijk bekende band van ruim een decenium geleden. Deze typisch Amerikaans klinkende Heavy Metal band (en ze zijn ook nog Amerikanen, goh, toevallig zeg) maakte tussen 1985 en 1990 zes platen maar brak nooit echt door en de laatste stuiptrekking was een verzamelaar (The Best Of Lizzy Borden) uit 1994.

Vorig jaar echter kwamen de mannen onder aanvoering van zanger Lizzy himself weer bij elkaar voor een reünie optreden op het Duitse 'Bang Your Head' festival en dat is schijnbaar dusdanig goed bevallen dat er weer een plaatje is opgenomen. Een deal met Metal Blade (hun oude label) was zo voor elkaar, en het resultaat, 'Deal With The Devil', ligt nu braaf rondjes te draaien in mijn CD speler. En ik moet zeggen, het valt me niks tegen. Na al die jaren is de zang van ons Lizzy nog steeds even hoog en vol als toen, en laten we wel wezen, de beste man kan gewoon prima zingen (al is dat in sommige kringen natuurlijk niet echt een aanbeveling). Hij lijkt wel wat op Bruce Dickingson toen die net bij Iron Maiden aan het werk mocht. Muzikaal gezien ligt het natuurlijk in hetzelfde straatje als de andere platen van Lizzy Borden : melodieuze Heavy Metal, met lekker lopende melodielijnen, gelardeerd met lekkere solo partijen, en een ritme sectie die doet wat ie moet doen. Verwacht geen verbluffende muzikale hoogstandjes, maar gewoon een lekker toegankelijk stukje muziek. Er zit nog behoorlijk wat variatie in, up-tempo stukken als 'There Will Be Blood Tonight' en 'Hell Is For Heroes' worden afgewisseld met smeuïge mid-tempo tracks als 'Zanzibar' en 'Loving You Is Murder'. Zelfs een onvervalst party rock nummer als 'The Summer Of Love' ontbreekt niet. De enigste zware misser op dit voor de rest prima plaat vind ik 'We Only Come Out At Night' waarin men het nodig vind te experimenteren met Industrial invloeden. Het resultaat klinkt als een mislukt Marilyn Manson liedje, wat totaal niet past in de sfeer van de plaat.

<< vorige volgende >>