Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Chryst - Phantasma Chronica

Chryst - Phantasma Chronica

Label : Omniversal | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Eind jaren negentig kende Oostenrijk een kleine, maar tamelijk eigenzinnige black/dark metal scene met (relatief) bekende namen als Abigor, Summoning, Golden Dawn en Korova. Korova bracht twee albums uit, veranderde rond de eeuwwisseling de naam in Korovakill en bracht onder die naam nog een derde album uit alvorens in een diepe winterslaap te verzinken. Nu, in 2011, is Korovakill terug, zij het onder weer een andere naam: Chryst.

Korova(kill) was zonder meer een vreemde band die een eclectische mix bracht van black metal, gezwollen opera, new wave en springerige ritmes waarbij onder alle lagen gekte een zekere gelijkenis met Laibach en Rammstein te horen viel. 'Dead Like An Angel', Korova's tweede album uit 1998, terugluisterend valt vooral de matige productie op. Muziek die zo bol staat van de ideeën en dusdanig gelaagd is opgebouwd verdiend een vol geluid en een knallende productie. Misschien was het de tijd, misschien de regio - platen van Abigor en Summoning klonken ook altijd wat goedkoop blikkerig. Flash forward naar de herfst van 2011. Het grote probleem van destijds is opgelost: Chrysts debuutalbum / het vierde album in totaal van dit gezelschap klinkt als een klok. Inhoudelijk is er in vergelijking met 'Dead Like An Angel' weinig veranderd. Eclecticisme is nog altijd hoe het bandgeluid het beste omschreven kan worden. In combinatie met surrealisme, avantgardisme, absurdisme, postmodernisme, psychedelisme en nog twintig andere ismen.

Dat eclecticisme is helaas meteen ook waar de schoen wringt bij 'PhantasmaChronica'. Wie zit er te wachten op blastbeats in combinatie met dissonante boventoonvocalen (zoals in 'Universe Inverse') en vreemd gestemde gitaren? Black metal vocalen en hoempapa-kermisgeluiden? Djembé in combinatie met keiharde metal? Het is alsof je naar een restaurant gaat en de kok vraagt je wat je lekker vindt. Nietsvermoedend antwoord je: pannenkoeken, biefstuk, erwtensoep, babi pangang, crème brulée, asperges en gebakken aardappeltjes. Maar in plaats met deze gegevens een zorgvuldig op elkaar afgestemd menu samen te stellen worden in de keuken alle opgesomde gerechten in een blender gemieterd met als resultaat een niet meer te herkennen brij die overal naar smaakt, overal naar ruikt en als geheel niet te vreten is. Zo is het een beetje met 'PhantasmaChronica': een gevarieerde plaat waarin verschillende stijlen verwerkt zijn, zou helemaal niet erg zijn. Dit is echter teveel van het goede. Soms moet je als band keuzes maken: wat gaan we nu precies doen en wat niet? De uitvoering van de cd is wat dat betreft exemplarisch. Het idee was 'PhantasmaChronica' een 47 minuten durende totaalervaring zou zijn. Eén lang nummer met vele aparte secties weliswaar, maar toch: een in zijn geheel te consumeren werkstuk. Maar dan blijkt er "voor het gemak” ook een versie te zijn waarin het nummer in veertien hapklare brokken van ongeveer drie minuten is verdeeld. Keuzes heren, keuzes…

'PhantasmaChronica' is een aardig album, maar had veel beter kunnen zijn als de wervelwind aan ideeën in de hoofden van de mannen van Chryst wat tot rust was gekomen. Het resultaat is nu een veelkleurige muzikale diarree waar niemand - behalve de makers - blij van wordt.

<< vorige volgende >>