Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Satinoxide - Still The Sun

Satinoxide - Still The Sun

Label : Eigen beheer | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Dit is het debuut van een veelbelovende Nederlandse band! Progressief in de zin dat men enkele verrassende elementen in de muziek verwerkt, verwant aan de gothic/doom van de jaren negentig door een heerlijke mix van death growls, melancholie en zwevende keyboards en bovendien een koesteren van de spirituele wereld waardoor men het zelf de naam transcendentale metal gaf. Je merkt dat de wortels van het kerntrio achter Satinoxide - Oscar Postema (zang, piano, synths), Martijn van der Bliek (gitaar) en Marloes Matthijssen (piano, synths) - in de jaren negentig liggen. Zij maakten namelijk eerder deel uit van Cassiopeia, een symfonische metalband die destijds ook huidige Epica muzikanten Ad Sluijter (gitaar) en drummer Jeroen Simons in de gelederen had.

Uit de as van het zieltogende Cassiopeia ontstond Satinoxide en met de hulp van een aantal gastmuzikanten (o.a. van Textures) werd 'Still The Sun' opgenomen in de Avalanche Studio met Willy Berrevoets. Daarna komt ook weer de link met de progressievelingen van Textures, want Jochem Jacobs deed mix en mastering. Heel wat bekende namen voor we het eerste streepje muziek aan u voorstellen, maar je merkt dan ook meteen dat dit een erg volwassen album is, genre overstijgend zelfs, dat meteen aangenaam in het gehoor ligt.

Zowel de grofkorrelige death grunt als de melancholieke cleane zang klinken degelijk in opener 'Claustrophobia', een compositie waarin toevoeging van exquise orgel en een prachtige gitaarsolo meteen indruk maken. Ondanks de stevige ruggengraat, zorgen charmante pianoklanken en enige weemoed in 'Longing' voor een knappe dynamiek. Dit vrij lange nummer heeft ook een kentering waar plots een zware baritonstem opduikt, even gewichtig als Peter Steele. Satinoxide blijft overtuigen, ook in 'Nectar Of Desire' waar gevoelige fragmenten afgewisseld worden met spetterend gitaarwerk. Het album is geïnspireerd door Boeddhisme en het Tibetaanse Dodenboek, maar wie verwacht authentieke Powa-rituelen op een album? 'Three Stages Of Being' biedt ze, temidden van de heftigheid, stuwend evoluerend met een oriëntaals tintje. De meest aanstekelijke melodieën vindt je in het deels emotionele, deels rockende 'Sacred Ground', waarbij de kernzin me erg bekend voorkomt uit de jaren negentig. Marjon van Iwaarden is als achtergrondzangeres te horen in het vlotte 'Strangers', terwijl death metal en het vioolachtige geluid van de theremin (Thorwald Jorgensen) hand in hand gaan in het heerlijke 'Throbbing Pulse Of Death'. Beschouwingen en mijmeringen van een zoekende ziel heersen op dit album en dat wordt ten slotte nog eens mooi geïllustreerd in het vredige 'Still The Sun'. Dit is een album dat op alle vlakken top kwaliteit biedt. Omdat het in eigen beheer uitgebracht is, raden we u dan ook aan om vlug een kijkje te nemen op www.satinoxide.com.

<< vorige volgende >>