Carpathian Forest - Strange Old Brew

Carpathian Forest - Strange Old Brew

Label : Avantgarde | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Arjan : Kijk eens aan, de nieuwe Carpathian Forest! Ik wist eigenlijk niet eens dat die lui nog platen uitbrachten. En helaas ben ik niet bekend met oude albums van deze Noorse band, wat volgens bekenden een CULT band is. Nou weet ik niet waar de scheiding ligt van cult en niet-cult maar het is gewoon een koel woord. En Carpathian Forest is in ieder geval koel! Dat wil zeggen, de normale nummers op "Strange Old Brew" zijn erg goede nummers, maar om het geheel te verzieken hebben ze zes nummers op de CD staan die het album een stuk minder maken. En van die nummers is trouwens het intro, die kan wel buiten die zes worden gerekend. Deze nummers passen totaal niet bij de rest van het album. Zo is "Thanatology" heel erg sloom en doet denken aan sommige
passages in nummers van Bethlehem, alleen is die band wl goed. In "House Of The Whipcord" horen we een saxofoon over een piano terwijl een duistere stem wat teksten voordraagt. "Cloak Of Midnight" is een heel erg langzaam (een beetje doom-achtig) nummer wat echter wel een goede sfeer heeft; een beetje alsof je je helemaal dood verveelt, is wel een okee nummer. In "Theme From Nekromantikk" horen we weer een piano, maar als de keyboard deze vervangt klinkt het verdere lied nergens naar. En het laatste vage nummer is "The Good Old Enema Treatment". Als je het nummer luistert en je kijkt naar de titel lijkt het mij alsof er iemand wordt gemarteld, je hoort een vent praten en iemand (een vrouw?) die aan het smeken is, volgens mij is ze druk bezig te verzuipen. Maar in ieder geval, als je je CD-speler programmeert en die bovenstaande zes nummers niet in het rijtje zet blijven er zes goede nummers over. Carpathian Forest heeft een eigen stijl en dat is uptempo Black Metal met een niet al te beroerd geluid. De zanger vind ik een erg goede stem hebben (lijkt af en toe wel iets op Abbath van Immortal), de gitaren klinken goed en je hoort zelfs de basgitaar alles meespelen en dat is altijd goed. Het drumwerk is een beetje eentonig, niet echt technisch. De nummers hebben wel iets fels en kwaadaardigs over zich en de band komt een beetje over van "wij doen toch lekker wat wij willen". Verder vind je in deze zes gelukkig geen keyboards of vrouwelijke stemmen op de plaat. Het laatste nummer "He's Turning Blue" is een bonustrack, maar is dat een
cover van n of andere oude punkband ofzo? Omdat ik de nummers op dit album gescheiden zie ook een gescheiden
waardering: De zes slechte nummers: 40 De zes goede nummers 86.

<< vorige volgende >>