Theatre Of Tragedy - Last Curtain Call

Theatre Of Tragedy - Last Curtain Call

Label : AFM Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: DVD/Video

Melanie : De glorie die Theatre Of Tragedy de laatste paar jaar weer had opgebouwd, na een zo gezegde pauze, mocht helaas niet lang schijnen. Begin 2010 kondigde de Noorse band aan in oktober 2010 te stoppen, niet wegens 'persoonlijke problemen' zoals vele bands, maar omdat ze zich wilden richten op hun gezinsleven en banen. Hun, ondertussen, achttien jaar lange muziekcarrière wordt afgesloten met een dvd van een laatste optreden. Aanvankelijk kreeg ik eerst alleen een audio hiervan om over te schrijven, maar gelukkig besloot de maatschappij om nog een volledige dvd uitgave deze kant op te slingeren, waar ik erg blij mee was. Zeg nou eerlijk, een concert zonder beeld is het net niet helemaal.

'Last Curtain Call'… Omdat ik geen gigantische fan ben van Theatre Of Tragedy, maar de muziek wel weet te waarderen, ga ik me niet erg verdiepen in de muziek zelf maar simpelweg op de beleving van het concert, de uitwerking daarvan en de dvd extras. De dvd zelf wordt overigens geleverd in een kartonnen hoes, met daarin een boekje met foto's, prachtig artwork en naast de dvd ook een cd met alleen de audio. Het concert wordt geopend met 'Hide And Seek', een lekker knallende opening. Gedurende anderhalf uur laten Nell en Raymond zien hoezeer zij qua vocalen op elkaar ingespeeld zijn, en wat voor een afwisseling zij de muziek kunnen bieden. De veelzijdigheid van de stemmen worden ondersteund door Vegar en Frank op de gitaren, Lorentz op de toetsen en Heinz op de drums. Het camerawerk is simpel, overzichtelijk en daarom prettig om naar te kijken. Er flitsen geen beelden door je scherm, en er wordt gelukkig niet gespeeld met instellingen. Het geluid daarentegen had van mij wel wat voller gemogen. Alles in een is het een leuk concert om naar te kijken, voor een fan hoogstwaarschijnlijk veel leuker dan voor mij.

De extra's op de dvd vind ik vaak weer het leukste. De backstage gesprekken, de chemie tussen de bandleden als ze niet op het podium staan, de rituelen voordat ze een podium opgaan, de gesprekken onderling en vooral de lol. In het hoofdmenu kan je dus naast het concert ook kiezen voor appendix, en die brengt je naar het extra gedeelte. Er zijn interviews afgenomen met de bandleden voor een wat diepere kijk in de zaken. Veertig minuten wordt er met iedereen gepraat over de loop van de band, hun kijk op dingen van het verleden maar ook van de toekomst. Veertig interessante minuten, als je de dvd toch in handen hebt, zou ik gewoon even kijken. Naast de interviews kunnen we ook nog de laatste repetities bekijken. Dit hadden ze echter van mij met liefde van de dvd af mogen laten. Wat dit voor toegevoegde waarde heeft weet ik niet. Twintig minuten beeldmateriaal met gigantisch slecht geluid, de vocalen komen geen seconde boven de rest uit, en de muziek zelf lijkt al gigantisch onderdrukt en gedempt. Nee, hier kan ik geen drie hele minuten naar kijken en luisteren.

Als laatste hebben we dan 'The Last Tour', en dit vind ik vaak het interessantste gedeelte. Zoals ik zei, een kijkje op de muzikanten en hun chemie. Het valt me op dat dit een enorm hechte groep is, geen gemene spelletjes en men maakt elkaar niet belachelijk. Ze gaan relaxed met elkaar om en er wordt aan een stuk door gelachen. Bij de voorbereidingen van het concert, het laatste concert, wordt Nell in een korset geregen door een van de mannen die niet eens de moeite heeft gedaan zijn broek dicht te doen. Er worden stemoefeningen gedaan door vijf man, en het klinkt voor geen meter. Gewoon, omdat het kan. En dan, als dan voor de laatste keer het doek opengaat, om vervolgens voor de laatste keer te vallen, wordt er innig omhelsd, en het einde van achttien jaar Theatre Of Tragedy breekt aan. Helaas, het gordijn is gevallen, maar het afscheid was heel mooi…

<< vorige volgende >>