Reverend Bizarre - In The Rectory Of The Bizarre Reverend

Reverend Bizarre - In The Rectory Of The Bizarre Reverend

Label : Low Frequency Records | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Erik : Jezus! Had ik mijn jaarlijst maar wat later opgestuurd. Fuck the deadline Maar goed Ik krijg deze CD net in mijn handen gedrukt op het Doom Shall Rise Festival. Ik had al veel over deze Finnen gehoord, die de nieuwe doom sensatie moet zijn. Mensen rondom mij hebben mij werkelijk de oren van mijn hoofd gezeurd om deze CD aan te schaffen. Waarom ik deze CD ook niet eerder had aangeschaft is me NU volstrekt onduidelijk. Ik draai sinds februari niets anders meer (lichtjes overdreven). Reverend Bizarre is echter geen nieuwtje aan het doom firmament. Sinds 1994 en met de nodige onderbrekingen slachtten de Finnen de laagste tonen uit hun instrumenten. Dat dit hun eerste CD is valt haast niet te begrijpen.(op hun eigen promo CD na). Alle vergelijkingen met alle grootheden uit de Doom scene zijn wel op zijn plek, maar Reverend Bizarre trekt me een scheur open van log geweld wat ik slechts enkele bands heb weten doen tot dusver!

"Burn In Hell is direct een knaller, weinig riffs die een geweldig gevarieerd nummer opleveren. De zang is erg clean, maar ook erg wanhopig, erg imponerend en bedroefd tegelijk. Mijn favoriet nummer without a doubt! "In The Rectory is het logste nummer van de CD. Je waant je in de wandelgangen van een verwaarloosd klooster, een plek die zijn overtuiging geschonken heeft aan de verering van meer obscure en duistere krachten. Verder heil wordt gezocht in "The Hour Of Death, "Sodoma Sunrise en het magistrale "Doomsower (wat wel heel erg Saint Vitus klinkt). Het laatste nummer van de CD is het 21 minuten durende epos "Cirith Ungol. Een donderslag, een onweer die aansterkt, een drum intro en de gitaar en bas die navolging zoeken in de ingezette logge ritmen. Als je flarden van de tekst opvangt, bekruipt je het gevoel dat dit inderdaad het Laatste Oordeel is, de soundtrack voor Armageddon. Het mooie aan dit nummer is het bas tussenstukje, wat weer ontaardt in een gevoelig samenspel en uiteindelijk weer uitbarst in alle adjectieven van "zwaar, en als een keyboard invalt, gaan alle lichaamshaartjes van ondertekende omhoog staan! Werelds nummer!

Voor een doomband is het al een kunst om je gekluisterd te houden voor 1 nummer, Reverend Bizarre lukt het om dat even 70 minuten vol te houden. Dit verlangt naar meer! Geruchten gaan de ronde dat deze heren alleen CD's willen opnemen, en niet meer op tournee willen gaan Als je ze dus nog niet gezien hebt, zou het wel eens te laat kunnen zijn. Geweldige CD!

<< vorige volgende >>