In Flames - Sounds Of A Playground Fading

In Flames - Sounds Of A Playground Fading

Label : Century Media | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Patrick : Op dit punt van hun carrire is het natuurlijk allang niet meer de vraag of In Flames op het nieuwe album terugkeert naar het geluid dat hun twintig jaar geleden bij de oprichting zo bekend maakte. Die tijd ligt (ver) achter ons en mensen die stiekem daar wel op hopen, kunnen stoppen met lezen, dit album vergeten en overgaan tot de orde van de dag.

Op 'Sounds Of A Playground Fading' maakt In Flames een volgende stap in hun muzikale ontwikkeling. Waar 'A Sense Of Purpose' al flinke sprong achterwaarts was, tovert dit nieuwe album een muzikale koers tevoorschijn die, op zijn zachtst gezegd, toch weer wennen is. Melodie, ingetogenheid en melancholie hebben de overhand, agressie en felle gitaren zijn erg spaarzaam en het felle gebulder van Anders is inmiddels zo goed als volledig met de noorderzon vertrokken. Dit alles spreekt me nauwelijks aan, want hoe vaak ik 'Sounds Of A Playground Fading' ook aan me voorbij laat trekken, niets blijft ervan hangen. Het talent mag er wellicht nog zijn, maar alle verworvenheden van weleer zijn overboord gekieperd voor generieke melodien. Neem de single 'Deliver Us'; het is te vlak, te uitwisselbaar en weet simpelweg de aandacht maar voor een korte tijd te pakken. Het refrein mag lekker in elkaar steken, maar zodra de track voorbij is, ben je het gehele nummer alweer vergeten. Slechts in 'The Puzzle' en in mindere mate 'Where The Dead Ships Dwell' en 'Enter Tragedy' is een sprankje glorie van weleer te ontdekken. Met drie nummers op een totaal van dertien is dat natuurlijk veel te mager. In 'Jester's Door', 'The Attic' en 'Liberation' kent het album zijn meest 'opvallende' werk; ze staan garant voor een portie melancholiek en een ietwat alternatief rock geluid. Het is iets dat we met 'The Chosen Pessimist' al tegenkwamen op 'A Sense Of Purpose' en hier wordt doorgetrokken.

Veel te zoet, veel te voorzichtig, veel te doorsnee. Het moet voor de liefhebbers van het eerste uur toch behoorlijk wrang zijn dat de pioniers van de melodieuze death metal dat muzikale stempel totaal niet meer mogen dragen. In Flames heeft zich verder ontwikkeld maar of dat op een manier is die door alle fans begrepen en gewaardeerd kan worden, laat zich niet moeilijk raden. Misschien is het ook wel zoals door de band zelf al in 'Jester's Door' wordt verwoord: "I say goodbye to all at once times have changed, I have to defend my actions the foundation crumbles and I have to leave. I say I love you all as I vanish. Vaarwel In Flames; ik denk met veel plezier terug aan de tijden van weleer, maar dit kan me gestolen worden.

<< vorige volgende >>