Damien Thorne - End Of The Game

Damien Thorne - End Of The Game

Label : Eigen beheer | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : "Hahaha, ze bestaan nog! was mijn eerste reactie toen ik dit plaatje voor mijn neus kreeg. Deze geschiedenis van deze Amerikaanse band gaat namelijk terug naar 1983 en de band leverde in 1986 het fantastische 'The Sign Of The Jackyl' af. Dat ding heb ik jaren lang op een cassettebandje gehad en heb hem - tot mijn grote spijt en verdriet - letterlijk kapot gedraaid. De heerlijke speed metal die men op dat album liet horen kon zich makkelijk meten aan tijd- en genregenoten zoals Iron Angel, Living Death en Exciter en weet tot op de dag van vandaag mijn nekspieren genadeloos te mishandelen. Het eerste teken van leven kwam pas in 1998 middels de EP 'Former Life' en in 2001 verscheen eindelijk de tweede langspeler 'Wrath Of Darkness'. Dat album had nog steeds een behoorlijke eighties feel, maar de tempo lag lager dan op het debuut en bovendien miste ik de magie een beetje. Op de daaropvolgende 'Haunted Mind' (2005) liet men een agressievere kant van zich zien en leverde een (min of meer) regelrechte thrash plaat af die erg deed denken aan Overkill en latere Exciter. Daarna volgde weer een aantal jaren stilte

Die stilte werd onlangs gebroken middels de band's vierde langspeler en vol enthousiasme propte ik het ding in mijn speler. Zodra de opener 'The Clincher' begint wordt het duidelijk dat men de muzikale roer weer enigszins heeft omgegooid. Wat je hier hoort is namelijk het klassieke geluid van de eerste vier Black Sabbath albums. Het gitaar en vooral basgeluid komen akelig dicht in de buurt van bijvoorbeeld 'Paranoid' en 'Masters Of Reality' en datzelfde geldt voor de productie. De daaropvolgende 'Face Reality' gaat echter wel weer richting de traditionele jaren tachtig sound en komen de speed metal roots van de band enigszins naar voren. Datzelfde geldt ook voor 'Indulgence' en 'Fistful Of Regret'. Over het algemeen is dit album een mengelmoes van de heavy metal en rock n' roll van de jaren zeventig en tachtig, waarbij de namen Black Sabbath, Deep Purple, Raven, Exciter, Motrhead en zelfs Thin Lizzy regelmatig voorbij komen. De geest van oude Black Sabbath is echter overduidelijk aanwezig.

Op 'End Of The Game' introduceert men traditiegetrouw ook een nieuwe zanger, Martin DeBourg. Zijn stem geluid is iets ouderwetser dan zijn voorganger, waardoor 'End Of The Game' meer de kant 'Wrath Of Darkness' op gaat. Hoewel men op dit album een veertiental goede, ouderwetse heavy metal nummers (waaronder een remake van 'Escape Or Die' van het debuut) heeft afgeleverd, komt het geheel niet altijd even overtuigend over en persoonlijk vind ik dit album het minst interessante tot zover. Maar goed, dat zal ook te maken hebben met het feit dat ik nog altijd terugverlang naar het geluid en stijl van 'The Sign Of The Jackyl'. Maar hoe dan ook, dit is voer voor old-school puristen.

<< vorige volgende >>