Gallhammer - The End

Gallhammer - The End

Label : Peaceville | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Marcel H. : De hype die dit Japanse damesbandje omgeeft, in vooral het Verenigd Koninkrijk, heb ik nooit begrepen. En na beluistering van hun derde full length, genaamd 'The End' begrijp ik er nog steeds niets van. Ik hoop toch echt dat de dames zich aan de albumtitel houden en ermee stoppen, maar ik vrees het ergste. Ook dit "kunst” werkje zal wel weer jubelend ontvangen worden door een blad als Terrorizer, maar mijns inziens is dat verre van gerechtvaardigd.

Het titelnummer 'The End' trapt de plaat nog enigszins hoopvol af met z'n midtempo doom death, al krijg ik al wel kromme tenen van de afgrijselijk slechte zang in dit nummer. Maar dat de zang zo mogelijk nog slechter kan bewijst zangeres, en dat begrip dien je heel ruim te nemen, Vivian Slaughter in de volgende twee nummers, 'Rubbish CG202' en 'Aberration'. Tja, de songtitels sluiten prima aan bij de kwaliteiten van de dames. Het uitzitten van deze plaat is een hele opgave met nummers die rammelen aan alle kanten en zang die nog slechter klinkt dan de gemiddelde krolse kater. Continu bekruipt mij het gevoel dat de dames alles zo vreemd mogelijk en extreem willen presenteren puur en alleen om vreemd en extreem over te komen, maar zich tussentijds wel krom lachen om het feit dat men in bepaalde landen weer lovende kritieken krijgt.

'The End' is alleen aan te raden voor mensen die kicken op kleine Japanse meisjes die boos willen overkomen en een ieder die om wat voor zieke reden dan ook uit de voeten kan met deze belabberde mix van crust, death, black en doom. Oh ja, claim to fame voor dit wanproduct is dat het geheel mede opgenomen is door Maniac (Skitlive, ex-Mayhem). Maar waarom meneer zich hiermee heeft ingelaten mag Joost weten.

<< vorige volgende >>