Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Babylon Mystery Orchestra - Divine rights Of Kings

Babylon Mystery Orchestra - Divine rights Of Kings

Label : Eigen beheer | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Ferdi : Er zijn al een aantal 'orchestra's' bekend in de rockwereld. Iedereen kent natuurlijk wel Electric Light Orchestra, het symphonische rockproject van Jeff Lynne, waar destijds zoveel elpees van gedrukt zijn dat je ze op de rommelmarkt voor nog geen halve euro op de kop tikt. Minstens zo bekend is Trans-Siberian Orchestra, het pseudoniem waaronder Savatage haar commerciële ambities waar maakt.

Wel, tegenwoordig hebben we ook een Babylon Mystery Orchestra. Een ongewone naam, voor een ongewone band. Dit éénkoppige Babyloonse orkest zingt namelijk niet over vleselijke geneugten of het aanbidden van de duivel zoals zoveel andere bands dat doen. Nee, Babylon Mystery Orchestra bezingt Bijbelse themas. Maar niet zoals andere bands dat doen, zo vindt men zelf. "Don't categorize this with other bands in Christian Metal,” zo schrijft men in de bio. "There is no salvation, no redemption and no forgiveness in this music. This is fire and brimstone; hell and damnation music". Een fris uitgangspunt, toch?

Minstens net zo fris als de muziek overigens. Babylon Mystery Orchestra heeft slechts blij vlagen iets met metal te maken, maar valt ook niet te scharen onder pop of conventionele rock. De nummers bestaan uit slechts een handvol noten die herhaald worden. De muziek heeft door de trage, hypnotiserende riffs iets bezwerends, waardoor alle aandacht uitgaat naar de langzaam voortslepende (zuivere) zang. Door de verhalende benadering en de muzikale koers doet de band bij vlagen herinneren aan het oudere werk van Nick Cave & The Bad Seeds, met een snufje Pink Floyd. Een aparte combinatie. Zeker niet slecht, maar wel ééntje waarvan ik vermoed dat het aan de meeste metals niet is besteed.

Door de zwaarbeladen teksten wordt de muziek bovendien behoorlijk naar de achtergrond verdreven. En alhoewel ik begrepen heb dat de maker zelf niet vies is van een lekker potje Dio, is de gelijkenis ver te zoeken. Tekstueel gezien is dit een interessante cd, maar muzikaal gezien is er weinig spectaculairs te horen. Een echte metal-cd is dit dus niet; het heeft meer gemeen met een spoken word-cd. Met wat gratis achtergrondmuziek.

<< vorige volgende >>