Scar Symmetry - The Unseen Empire

Scar Symmetry - The Unseen Empire

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Patrick : Het verleden achter je laten is geen makkelijke zaak. Het is iets waar veel mensen een leven lang mee kunnen worstelen. En aangezien metal heads niets vreemd is, gaat ook menig metal bandje er flink onder gebukt. Het vertrek van een zanger(es)? De reacties van de fans? De bandleden van o.a. Nightwish en Judas Priest kunnen je er uren over vertellen en ook de bandleden van Scar Symmetry kunnen wat dat betreft een aardige duit in het zakje doen.

Op 'The Unseen Empire' trekt Scar Symmetry de muzikale ontwikkeling van de laatste albums door.
Nog steeds voert melodieuze death de boventoon en staat het album boordenvol afwisseling. De band floreert en excelleert als het tempo omhoog gaat en een stuk zwaarder klinkt ('Sheers Of The Schaton', 'Alpha And Omega'). En ook nu weer kan gezegd worden dat de combinatie van brutaliteit en melodie en het vernuft waarmee dit gebeurt, ver boven andere bands uitsteekt. Het is iets dat we kennen van het eerdere materiaal maar wat op 'Dark Matter Dimensions' (2009) zeer gemist werd. Toch is de band niet louter teruggevallen op het herhalen van hun eigen geschiedenis. Op 'The Unseen Empire' zijn de death metal elementen iets schaarser, de progressievere invloeden aanweziger, de toegankelijkheid groter en is het accent in de vocalen is nog meer verschoven. De eerste twee zorgen voor een rijke schakering, maar dat kan van de vocalen niet gezegd worden. De zware grunt voert niet langer de boventoon, maar de zuivere, power metal achtige vocalen nemen de overhand. En dat is eerlijk gezegd niet goed te begrijpen want daar zit nu net de achilleshiel van de band. De grunt wordt met diepgang en veel gevoel uitgevoerd, maar lijkt vooral bedoeld als aanvulling en heeft slecht nu en dan een flinke rol in het geheel. De zuivere vocalen brengen een hoge mate van toegankelijkheid, doen de muzikale agressie flink teniet en laten soms zelfs een ietwat poppy geluid (refreinen) horen. Erg jammer want het haalt het niveau van redelijk wat tracks ('lluminoid Dream Sequence', 'The Draconian Arrival') flink omlaag.

Als jij je over de zuivere vocalen heen kunt zetten, en bij het beluisteren niet meteen heimwee krijgt naar voormalig zanger Christian lvestam, dan is 'The Unseen Empire' een album waar je je prima mee kunt vermaken (en mag je gerust wat punten bij mijn oordeel optellen). Als dat echter niet het geval is, is het misschien wel verstandig dit album volledig terzijde te leggen

<< vorige volgende >>