Obscura - Omnivium

Obscura - Omnivium

Label : Relapse | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Richard G. : Het schrijven van goede technische death metal is vergelijkbaar met het bereiden van een Japanse kogelvis. Jaren van studie zijn nodig om niet alleen je instrumenten te leren hanteren, ook moet je weten hoe je deze technieken in moet zetten om je rauwe materiaal te bewerken. Doet de kok dit niet goed, dan bestaat de kans dat er giftige bestanddelen in zijn gerecht sijpelen. Doet de techdeath band dit niet goed, dan krijg je eveneens een gevaarlijk onverteerbare bak ellende. Zie hier hoe het niet moet en lees hieronder hoe het wel moet.

Obscura, het Duits/Nederlandse collectief van meesterchefs, heeft al eerder bewezen dat men niet alleen een bijzonder hoog technisch niveau heeft, maar ook dat men dit effectief om kan zetten in nummers. Twee jaar na dato is het tijd voor de tweede gang in restaurant Relapse en 'Omnivium' is een werk geworden om wederom de vingers bij af te likken. En ondanks de vergelijkbare namen van enkele nummers (deze keer 'Euclidean Elements' in plaats van 'Orbital Elements' en 'Celestial Spheres' in plaats van 'Desolate Spheres') is het absoluut geen herhaling van zetten geworden.

Je valt nog steeds van de ene in de andere verbazing met de krioelende riffs die bijvoorbeeld in 'Vortex Omnivium' uit de (bas)gitaarhalzen geknepen worden. In datzelfde nummer (en andere) zitten er echter ook voorzichtige toepassingen van cleane vocalen. Ook het relatief rustige gepingel aan het begin van 'Septuagint' en 'Prismal Dawn' of in het midden van 'Celestial Spheres' zijn momenten waarop Obscura zachter, bijna gevoelig voor de dag komt. In deze richting lijkt Obscura voor nu haar geluid verder uitgediept te hebben. Het zal wat tijd en moeite kosten om deze negen nieuwe composities volledig te bevatten (wat meer dan bij 'Cosmogenesis'), maar met iedere luisterbeurt zullen ze gegarandeerd meer voldoening schenken.

Wacht maar tot die knettergekke solo in 'Velocity' zich volledig heeft openbaard, of tot de zware groove en extreem diepe vervormde grunts van 'Ocean Gateways' je hoofd niet meer willen verlaten. Wacht maar tot het ongelofelijke melodieuze samenspel tussen de snaarinstrumenten in het afsluitende 'Aevum' je niet meer ontgaat. En wacht vooral maar totdat je dit allemaal in levende lijve ziet gebeuren. Wanneer is het Neurotic Deathfest ook alweer?

<< vorige volgende >>