Children Of Bodom - Relentless Reckless Forever

Children Of Bodom - Relentless Reckless Forever

Label : Spinefarm | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Ramon : Ik wil niet teveel op de zaken vooruitlopen, maar ik wen voorzichtig aan het idee dat Children Of Bodom een stilistische stap terug zet. En geloof me, dat is alleen maar positief te noemen, gezien de wat machinale klanken van bijvoorbeeld voorganger 'Blooddrunk'. Dat album was een dijk van een plaat, maar de band dreef er wel verder en verder mee af van waar fans ze het meest om waarderen. En dat is natuurlijk vooral het virtuoze gitaarspel van stergitarist Alexi Laiho, in duel met de keyboards, op agressieve, maar zeer melodieuze wijze. En dat keert met 'Relentless Reckless Forever' weer terug. Dit is wat Children Of Bodom fans willen horen.

De melodielijnen zijn ijzersterk, de ouderwetse, frivole duels tussen de gitaar en toetsen pakken weer helemaal de sfeer van 'Hatecrew Deathroll' en 'Follow The Reaper' terug en Children Of Bodom bewijst weer dat virtuositeit, lompe agressie en mystiek tot één geheel te maken zijn. En dat met een redelijke feeststemming, ook nog eens. 'Relentless' is trouwens ook de naam van het album van een andere gitaartovenaar, Yngwie Malmsteen. Laiho geeft aan dat er keihard is gewerkt aan dit album, met als doel dit het beste album ooit te maken. Ik heb nog geen enkele vorm van nostalgie opgebouwd met dit werk, dus of het 't beste tot nu toe is durf ik niet te zeggen, maar dat het een kanshebber voor het album van het jaar is, dat leidt voor mij nu al geen enkele twijfel.

Overigens is het album gifgroen en om een prangende vraag gelijk te beantwoorden, er is geen titel met "Bodom” er in, dit keer. Wat ook opvallend is, is dat er een gitaar te winnen viel als je een goede cover wist voor het nieuwe album. De winnaar had 'Eternal Flame' als suggestie aangedragen, maar in plaats daarvan treffen we een nummer van b-acteur Eddie Murphy. En ik moet zeggen dat het van mij niet gehoeven had, maar ze weten er toch wel een echt Children Of Bodom nummer van te maken, hoewel ik wel benieuwd ben wie de cleane zang op zich heeft genomen. Zeven heet een magisch getal te zijn, en magisch is werk nummer zeven weer in alle vezels. Hij is meedogenloos, hij is niet echt roekeloos, maar hij heeft wel degelijk potentie om heel lang in je cd speler te blijven hangen. Een bijna perfecte albumtitel dus, voor de vaandeldragers van virtuoos geweld. Je was een fan, je blijft een fan.

<< vorige volgende >>