Burzum - Fallen

Burzum - Fallen

Label : | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Neithan : Ik weet niet hoe het met u zit, maar toch verbaast mij het wel dat zo snel na 'Belus' er al weer een nieuw volledig album van de heer Vikerness is. Okay, 'Belus' was een geweldig album en doorgaans leidt een succes tot een snel vervolg, maar ik denk niet dat de eigenzinnige man achter Burzum zich daardoor laat benvloeden (de schulden aan de staat krijgt hij toch nooit van-zijn-lang-zal-hij-leven-niet afbetaald). Nou ja, hoe het je het ook went of keert, feit is dat velen met mij uitkijken naar dit negende studioalbum van Burzum, dus laten we maar eens beginnen Volgens Vikerness zelf is de album een logisch vervolg op 'Belus', maar dan met wat meer inspiratie van een oudje als 'Det Som Engang Var' en minder als een 'Hvis Lyset Tar Oss' of 'Filosofem' (jammer, want die laatste is mijn favoriet). Ik denk dat hij daar wel gelijk in heeft. De hoes is afkomstig van het schilderij 'Elegy' van de Franse schilder William-Adolphe Bouguereau: een schilder die in een tijd van impressionisten zich bezig bleef houden met realistische afbeeldingen van mythologische thema's en die na zijn dood in ongenade viel bij kunstcritici, iets wat Vikerness al tijdens zijn leven wist te bewerkstelligen overigens. Toch is 'Fallen' volgens de info niet weer een puur mythologische plaat geworden als 'Belus' en zijn de teksten ook war meer over persoonlijke beslommeringen.

'Fallen' heet het plaatje, maar de titels zijn gewoon weer lekker in het Noors. Helaas heeft het label geen songteksten bij de digitale download meegestuurd, zodat ik alleen kan zeggen dat 'Jeg Faller' ("ik val) dan in zekere zin het titelnummer van 'Fallen' is. In eerste instantie klinkt het inderdaad als een mix tussen voorganger Belus en het directe van bijvoorbeeld een 'Det Som Engang Var' of 'Aske', maar dat verandert als Varg opeens in een heldere toon gaat zingen: zacht en ingetogen, in plaats van zijn gebruikelijke plechtige monotone heldere zang. Dat is iets wat je eigenlijk op geen van de andere albums op deze manier hebt gehoord, ook niet op de ambient gedrochten als 'Daui Baldrs' of 'Hliskjlf'. Deze ingetogen stem is eigenlijk de grootste nieuwe invloed in het geluid van Burzum, want verder sluit het album redelijk aan bij de nummers van 'Belus': vooral episch en n wat sneller nummer ('Vanvidd'). Wanneer Vikerness dit album vergelijkt met oude albums als 'Det Som Engang Var' moet mij van het hard dat die vroege albums lomper en ruiger waren, en dat dit album meer naar 'Belus' neigt qua geluid, maar dan feller en minder uitgesponnen episch: een magistraal nummer als 'Glemselens Elv', toch het prijsstuk van het vorige album, mist hier een beetje, al heeft 'Valen' ook een zeer episch en machtig karakter (het rost nog steeds wat alle anderen schrijven eruit!). Het laatste echte nummer 'Budstikken' mixt dan het epische met een wat swingend karakter en dan hebben we nog aan het einde staat een afsluitend outro dat mij totaal niet kan bekoren: 'Til Hel Og Tilbake Igjen', wat nog het meest lijkt op een workshop bij een of andere zweefteven-sessie bij de lokale New age hobbyisten: jammer

'Fallen' is niet de terugkeer naar de eerste platen die als mijlpaal voor het genre black metal golden; wat dat betreft sluit dit album toch het meest aan bij voorganger 'Belus', zij het iets harder en met minder dreiging. Je kan erover twisten of het nog pure black metal is, zeker nu er de zachte ingetogen vocalen bij zijn gekomen, maar feit is dat Burzum toch weer een van de hoogtepunten van het jaar gaat afleveren. De verr-as-sing is er echter na 'Belus' af en daarom scoort dit 'Fallen' toch net iets lager dan diens voorganger, maar het blijft een wereldplaat!

<< vorige volgende >>