Bloodbound - Unholy Cross

Bloodbound - Unholy Cross

Label : AFM Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Zoals sommige heavy metal fans het zullen weten zijn gitarist Tomas Olsson en toetsenist Fredrik Bergh van AOR-band Street Talk ook al een aantal jaren bezig met Bloodbound. Al vanaf het begin heeft deze band echter te maken met het komen en gaan van muzikanten en andere zakelijke perikelen. Ondanks alles is de band steeds met krachtige albums voor de dag gekomen. Voor de vierde release, 'Unholy Cross', is dat niet anders. Zo is men opnieuw van platenmaatschappij gewisseld en is zanger Urban Breed (o.a. bekend van Tad Morose en Pyramza), die te horen was op de eerste plaat 'Nosferatu' en derde album, 'Tabula Rasa', alweer vertrokken. Zijn positie is opgevuld door Dawn Of Silence's Patrick "Pata Johansson.

Ging Bloodbound met 'Tabula Rasa' een zwaardere en modernere kant op, 'Unholy Cross' grijpt meer terug naar de traditionele sound van het debuut. Al vanaf de openingstrack 'Moria' laat men solide, melodieuze heavy en power metal horen met een hoog meezinggehalte en kan er weer lekker op los worden gebangd. In vergelijking met zijn voorganger is 'Unholy Cross' dan ook sneller uitgevallen en de snelle riffs en solo's zijn wederom volop aanwezig. Er wordt echter ook regelmatig gas teruggenomen en de melodieuze aspecten blijven de boventoon voeren. Dat in combinatie met Johansson's zang, die over een hogere en melodieuzere stem geluid beschikt dan Breed, klinkt de band tegenwoordig weer erg Duits. De vergelijkingen met collegae Freedom Call, Gamma Ray en Helloween liggen dan ook erg voor de hand, maar dat is geen seconde storend. Want met 'Unholy Cross' mag men dan wel niet origineel of vernieuwend voor de dag zijn gekomen, maar heeft wel elf krachtige nummers afgeleverd. De songs klinken gevarieerd en of we nu spreken over snelle songs zoals 'Message From Hell', 'Reflections Of Evil' of 'In The Dead Of Night', krachtige mid-tempokrakers 'In For The Kill', Drop The Bomb' of 'The Ones We Left Behind' of de prachtige ballade 'Brothers Of War', de nummers overtuigen van begin tot eind en laat men geen steekjes vallen.

Het album luistert ook makkelijker weg dan diens voorganger en pakt je meteen bij de eerste luisterbeurt. Zoals ik in mijn review van 'Tabula Rasa' al schreef gaat mijn voorkeur uit naar de meer traditionele rechttoe rechtaan aanpak van het debuut. De nieuweling is wat mij betreft van hetzelfde klasse en behoort dan ook samen met het debuut tot mijn favoriet! Liefhebbers van de eerdere albums en een ieder die geen genoeg krijgt van snelle, melodieuze power metal kan dit album gerust in huis halen.

<< vorige volgende >>