Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dalriada - Ígéret

Dalriada - Ígéret

Label : AFM Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Wilco : Het intro is zo'n beetje het meest waardeloze wat ik ooit gehoord heb. Om hier nog een voldoende uit te persen moet men wel met iets bijzonders komen. En eerlijk gezegd doet men dat ook wel eigenlijk… Zelf noemen ze het power/folk metal. Daar is ook wel wat voor te zeggen, al zit er ook wel een dosis viking metal in.

Dalriada komt uit Hongarije en heeft vooral naar de grote buur in het westen gekeken en dan met name naar de bands Hollenthon en Edenbridge. Het voert te ver om deze band een mix van beide Oostenrijkse bands te noemen, maar het heeft er wel veel van weg. Zo zijn er samples te vinden die zo van 'Domus Mundi' lijken te komen en is men even creatief met zanglijnen. De sfeer is dan weer luchtig zoals bij Edenbridge. Dalriada speelt op dit 'Ígéret' (Hongaars voor februari als ik het goed heb) een mix van power, death/viking en folk metal en dat doet men dus heel aardig. Dit is het zesde album en het is te horen dan men inmiddels meer kan dan wat pielen op de snaren. Omdat alles in het Hongaars gezongen wordt klinkt het behoorlijk eigenzinnig. De melodieën zijn creatief en onderhoudend en het gebruik van drie soorten vocalen maakt het nog wat leuker. De grunt is een gewone huis tuin en keuken grunt, de zang van meisje Laura (erg leuk om naar te kijken) is lieflijk en klinkt inderdaad een beetje als Sabine van Edenbridge. Zingen kan ze, maar er is zeker ruimte voor verbetering. En men moet er voor waken niet te veel te klinken als andere female fronted bands in deze passages. Sterkste troef is echter de heldere zang van András. Deze man heeft een heerlijke ruige stem, tikkeltje rasperig maar vol kracht en emotie ('Mennyei Harang', 'Ígéret' 'Kinizsi Mulatsaga' en vooral 'A Hadak Utja'). Kent iemand de Italiaanse chansonnier Al Bano? Daar lijkt het op. Erg fijn stem geluid, maar het wordt veel te weinig gebruikt. Daar moeten ze in de toekomst echt meer mee doen.

Naast de vocalen worden er ook toetsen en fluiten gebruikt om het plaatje compleet te maken.
De muziek klinkt vrolijk en slechts bij tijd en wijle wat zwaarmoediger (bij de heldere zang van András), die balans mag van mij wel andersom. Ook is de productie niet helemaal perfect, het geluid is te licht, de productie moet massiever. Toch is dit wel echt een album met bestaansrecht, want men heeft een redelijk eigen geluid en de songs zijn onderhoudend, ook al heb je werkelijk geen sjoege van waar ze het over hebben. Toch is dit een belangrijk punt, dit Dalriada weet nummers neer te zetten met echt sterke melodieën en daar kunnen veel collega's echt wat van leren. Dit is aanzienlijk beter dan het gemiddelde folk-achtige bandje. In de toekomst meer aandacht voor het geluid en meer gebruik van de heldere zang van András en de rest van Europa gaat er ook kennis mee maken. Dat zit er toch wel aan te komen, want op het volgende album doen leden van het Finse Korpiklaani mee. Luistertips: 'Mennyei Harang', 'Hajdutanc', 'Kinizsi Mulatsaga' en 'A Hadak Utja'

<< vorige volgende >>