Korpiklaani - Ukon Wacka

Korpiklaani - Ukon Wacka

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Korpiklaani hoeven we jullie niet meer voor te stellen. Sinds zij in 2003 het debuut 'Spirit Of The Forest' uitbrachten zijn ze als een raket gelanceerd en hebben sindsdien dag na dag, jaar na jaar gewerkt om dit succes uit te breiden over heel de wereld. Dat lukt hen aardig, want op dit zevende studioalbum staat bijvoorbeeld een ode aan de Zuid-Amerikaanse fans omdat ze er juichend ontvangen werden. Dat is 'Tequila', het volgende drinklied, waar men intussen al een vrolijke videoclip voor maakte.

'Ukon Wacka' is een titel die ons weer vreemd in de oren klinkt, maar dit was een feest uit de tijd van de woeste heidense voorvaderen toen men midzomer vierde door offers te brengen aan de god Ukko en allerlei rituelen en dansjes plaatsvonden terwijl de geestrijke drank rijkelijk vloeide. Alle teksten zijn ditmaal in het Fins. Het album start met twee vrij stevige songs, waarin de viool wel mooie accenten legt. 'Pt Pois Tai Hirteen' is een ode aan de Finse hardrockband uit de jaren zeventig Peer Gnt (een cover van hen). 'Tuoppi Oltta' is simpel vertier en dat verwondert ons niet, want dat betekent gewoon 'een pint bier'. Dan is 'Lonkkaluut' een stuk beter, hier gaat het er ruw aan toe terwijl Jonne aanstekelijk zingt. In 'Tequila' houdt men het weer dansbaar en catchy met wat exotische percussie, maar het titelnummer is wel interessant. Niet alleen horen we hier de tragere, weemoedige kant van de band, maar gastzanger Tuomari Nurmio heeft een bijzonder smeuge stem (zijn timbre lijkt wel op dat van Jonne als die een beetje 'smeriger' zou zingen). 'Korvesta Liha' rockt als een tiet, het doet me zelfs aan Status Quo denken. Is dit misschien een verdoken hint omdat de albums toch wel een beetje 'meer van hetzelfde' worden? Dat kan ook moeilijk anders met zeven albums op nog geen acht jaar tijd en een formule die wereldwijd succes boekt. Desalniettemin zijn 'Koivu Ja Thti' en 'Surma' nog toffe songs waarin de folk instrumenten een weemoedige sfeer scheppen (viool, fluit, accordeon). Vooral het laatste nummer heeft een lang instrumentale intro dat erg knap is. En dan nemen we de huppelfolk (of polkametal) van 'Vaarinpolkka' er maar bij. Conclusie: nieuwe deuntjes om zich uit te leven met een flinke pul bier in je handen. Of tequila natuurlijk

<< vorige volgende >>