God Dethroned - Into The Lungs Of Hell

God Dethroned - Into The Lungs Of Hell

Label : Metal Blade | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Ferdi : Een nieuwe God Dethroned-cd is altijd iets om naar uit te kijken. Je weet namelijk nooit precies welke kant de band opgaat qua muziek. Maar welke kant ze ook opgaan, n ding is altijd zeker: het wordt goed. Erg goed.

De band heeft deze keer de thrashinvloeden van Ravenous en de black-invloeden van Bloody Blasphemy verder achter zich gelaten en keert zowaar terug met een pure death metalschijf. In veel opzichten is dit een compactere variant op de infameuse debuut-cd The Christhunt, inclusief een hoesje wat in dit post 9/11-tijdperk de nodige tongen los zal maken. Geregeld herinnert de band aan de oude garde van de Zweedse deathmetal. Wellicht komt dat door de opname in de Berno-studio in Malm, waar deze cd is opgenomen. Het geluid klinkt namelijk helder en transparant, en tegelijkertijd erg crunchy. De gitaartandem Henri/Jens klinkt zowel in de riffs als tijdens de soli goed op dreef, en Henri grunt weer een stuk lager dan op de vorige drie cd's. Het drumwerk is ook vrij indrukwekkend. Van optredens in het afgelopen jaar (oa Stonehenge) wisten we al dat nieuweling Arin weet hoe hij de vellen van zijn trommels moet raken, maar hier bewijst hij voor eens en voor altijd dat hij absoluut niet onder doet voor zijn voorganger Tony Laureano.

Betekend dat er dan niks negatiefs val te melden over deze cd? Eh jawel. Want ondanks de verschillende lompe beukstukken lijkt de cd veel meer te vertrouwen op techniek dan op sterke nummers. Compacte beukers a la Villa Vampiria en Boiling Blood, of epics zoals Soul Capture 1562 en Under A Silver Moon zul je op deze cd niet aantreffen. Daar staat tegenover dat de cd wel gigantisch beukt, mede door de combinaties van de lompe ritmes, ditto zang en opzwepende drums. Al met al is Into The Lungs Of Hell meer dan de zoveelste deathmetalrelease die de pagina's van de LoM siert: daarvoor is het niveau simpelweg te hoog. Nummers als The Warcult, Slaughtering The Faithfull en The Tombstone en zijn voorbestemd om live-krakers te worden, en maken dit een album wat ook over een paar jaar nog steeds relevant is. Klasse.

<< vorige volgende >>