Sirenia - The Enigma Of Life

Sirenia - The Enigma Of Life

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Sirenia werd in 2001 in het leven geroepen door Morten Veland nadat hij Tristania verlaten had. Sindsdien bracht hij met hen vier albums uit, terwijl bezettingswijzigingen eerder regel dan uitzondering waren. Nu blijkt de Spaanse zangeres Ailyn dan toch een blijvertje, want haar leerden we al kennen op het vorige album 'The 13th Floor'. Begin 2010 werd ik aangenaam verrast door Mortemia, het nieuwe project van Veland waarop zijn ruwe vocalen en koorzang een andere wending gaven aan zijn composities en dat beviel me uitstekend. En van de redenen van het bestaan van Mortemia is dat hij met Sirenia op de laatste albums een melodieuzere kant opgaat en dat is ook op het nieuwe album 'The Enigma Of Life' het geval.

Gesterkt door de ervaring die Morten in al die tijd opdeed, besloot hij alles zelf te doen: songs schrijven, opnemen, productie, mix, instrumenten, het hele gamma. Behalve de vrouwelijke zang natuurlijk, maar zelfs de teksten zijn door Morten geschreven. We kunnen bijna spreken van een soloproject. Maar goed: wat heeft 'The Enigma Of Life' te bieden? Twaalf composities, waarvan de meeste rond de vier minuten klokken. Het album begint met de single 'The End Of It All': toegankelijke rock met enkele ferme gitaarriffs, waarin voornamelijk vrouwelijke zang te horen is. Slechts naar het einde toe horen we enige grunts en plaatst Veland ook wel een knappe gitaarsolo. Vanaf 'Fallen Angel' komen de koren opdagen: massief en plechtig geven ze een pontificaal gevoel aan vele songs, vooral imposant in 'A Seaside Serenade' wat trouwens een sterk nummer is. De vlotte gothic songs worden aangezet met rijke simfonische arrangementen en nu en dan horen we viool in een intro of outro. Het is vooral Ailyn die dit album vocaal draagt, slechts sporadisch zorgt onze componist voor een ruwe grom. Zijn cleane vocalen zijn beperkt tot 'Darkened Days To Come' (ook erg mooi, gevoelig gitaarspel) en een vervormde variant in 'Coming Down'. Dit brengt wat afwisseling in het geheel en dat is zeker een voordeel. Het titelnummer vormt het einde en dat is een langere ballad met wanhopige zang vol verlangen van Ailyn, maar toch ook weer prachtige koren en gitaarsolo's.

Het album werd tussen juli en november opgenomen, deels in de Sound Suite Studios en deels in Morten's thuisstudio in Noorwegen. Wanneer we de weinige vocale interacties van Morten wegdenken is dit een knap klinkend melodieus album voor een breed publiek. Het biedt tevens exact wat Sirenia fans wensen. Je zou kunnen zeggen dat het voorspelbaar is en een standaard gothic metal album. Dat is waar, maar n en ander is zo minutieus uitgevoerd dat je er toch respect voor moet opbrengen.

<< vorige volgende >>