Legion Of The Damned - Descent Into Chaos

Legion Of The Damned - Descent Into Chaos

Label : Massacre | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Nima : Jaja! Nederland's beste thrash metal band slaat weer terug en hoe! Drie jaar na het verschijnen van het ontzettend sterke laatste wapenfeit, 'Cult Of The Dead', komt het kwartet begin volgend jaar met hun vierde album, 'Descent Into Chaos' en eigenlijk is het precies wat je van Legion Of The Damned kunt verwachten.

'Descent Into Chaos' bevat eigenlijk dezelfde succesformule die de voorgaande albums, alsmede de laatste twee albums onder de naam Occult, bevatten. De kracht van Legion Of The Damned ligt in simpele, maar ontzettend krachtige en pakkende thrash riffs en op de nieuweling schudt gitarist Richard Ebish weer de ene fantastische riff na de ander uit zijn mouw. Al gelijk na de intro barst men heerlijk los met de krachtiger mid-tempo knaller 'Night Of The Sabbath'. Het album slaat in als de spreekwoordelijke bom en de band heeft je meteen in zijn greep. Zodra Maurice Swinkels zijn gal begint te spuwen met zijn kenmerkende, agressieve, opgefokte en haatvolle stem is er geen weg meer terug en zit je voor je het weet te headbangen en lelijk uit je kop te kijken. De daarop volgende nummers zijn allen even sterk en vooral typisch Legion Of The Damned. De riffs en zanglijnen blijven lange tijd in je kop hangen en smaken alleen maar naar meer. Verwacht geen nieuwe wegen of verassingen, maar (h)eelijk opgefokte thrash metal van de bovenste plank!

Hoewel 'Descent Into Chaos' een echte Legion Of The Damned album is geworden, die naadloos aansluit bij de eerdere albums, klinkt de plaat net iets anders. Voor het eerst heeft men namelijk geen beroep gedaan op producer Andy Classen en zijn Stage One Studio, maar is dit keer naar Zweden gereisd om de plaat op te nemen, te mixen en te masteren in de wereldberoemde Abyss Studio met Peter Tagtägren. Het is natuurlijk overbodig om te zeggen dat de plaat ontzettend vet klinkt en behoorlijk krachtig uit de verf is gekomen. Met name het drumgeluid is net iets anders en de kunsten van Erik Fleueren komen op een andere manier tot hun recht. Het gitaargeluid is net iets scherper en hoewel dit niet als "de zoveelste Abyss opname” klinkt, heeft Tagtägren wel zijn stempel op het album gedrukt en dat is alleen maar positief bedoeld. Kortom; de heren hebben het weer geflikt om een dijk van een plaat af te leveren, die wederom uiterst verslavend is. Dit is gewoon een must voor elk zichzelf respecterende thrasher. Zo hoort METAL te klinken!

<< vorige volgende >>