Strapping Young Lad - SYL

Strapping Young Lad - SYL

Label : Century Media | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Selim : "Morgen stuur ik je de nieuwe van Strapping Young Lad toe!" Godverdomme, meer had mijn hoofdredacteur niet nodig om mijn hart sneller te doen kloppen en het zweet mij uit elke porie rijkelijk te doen stromen. Allerlei rampscenario's dringen zich bij me op; wat nu als Al Qaida belsuit de TGP post een welverdiend lesje te gaan leren? Wat nu als het pakketje dankzij de een of andere TGP hooligan beschadigd of helemaal niet aankomt? Wat nu als het album zuigt? AAARRRRGGHGHH!!!!! Okee... kalmeer.... verman je!! Ga gewoon slapen en dan is het zo weer morgen.

De volgende dag kroop ik op een van mijn weinige vrije dagen rond een uur of 11 uit mijn graftombe en waggelde ik naar mijn postbakje. Er lag inderdaar een klein bruin pakketje zoals die wel vaker op mij liggen te wachten. De nieuwsgierigheid overmande mij en ik scheurde het pakketje in een Haai-achtige razernij in een miljoen kleine stukjes, een actie waarmee ik de andere cd die in het pakketje zat bijna een voortijdige afstraffing gegeven heb en greep triomfantelijk het nieuwste wapenfeit van meestercomponist Devin Townsend in mijn zwetende handen vast! Koortsachtig snel las ik de achterkant van de promo:

1. Dire
2. Consequence
3. Relentless
4. Rape
5. Aftermath
6. Devour
7. Last Minute
8. Force Fed
9. Dirt Pride
10. Bring On The Young

Wat meteen opvalt zijn de ietwat korte, serieuze, bijna snauwende titels, iets wat we niet gewend zijn van Devy die op de voorgaande albums met zijn rare texten en titels vaak de lachers op zijn hand kreeg. Helaas zitten de texten er niet bij maar ik ben haast van mening dat er wat Devy bitter weining meer te lachen valt. Muzikaal tapt de meester uit ongeveer het zelfde vaatje als ten tijde van "City" met als kantekening dat door de heldere productie de gitaar rifs wel belangerijker zijn dan voorheen. en goddomme wat een riffs!! Het ene moment hoor ik duidelijk death metal ala Morbid Angel voorbijkomen het andere hoor ik pure Trash ala Slayer. Zelfs wat black metal invloeden zijn te onwarren in de hemelse/helse brij die er af en toe onstaat als en de zang en keyboards alle registers opengooien. Strak. Vet. Hard. Lomp. Melodieus. Bruut. Snel. Groovend. Deze plaat heeft alles! De zang klinkt wat minder chaotisch en bij vlagen zelfs een beetje powermetalachtig. De mensen die het overweldigende karakter van "City" gaaf vonden zullen hier dan ook hun vingers bij aflikken. En aan de andere kant zullen de mensen die Physicist, Terria en zelfs Ocean Machine te pruimen vonden zullen wat van het subtielere werk op deze plaat ook wel kunnen waarderen. Het is echter wel het soort subtiliteit die je er in moet willen horen want er speelt zich weer eens erg veel af in de onder- en bovenlagen van de muziek. Deze plaat is eigenlijk heel moeilijk te beschrijven aangezien deze band maar onder een noemer te vangen is namelijk; Strapping Young Lad Metal.

Dit is de zwanenzang van het meest misplaatste, en ongecontroleerde enfant terrible dat de metal scene ooit gekend heeft en dat is niet om te lachen. En dat zullen ze de wereld laten merken ook. Want bovenal zijn Devin en consorten nog steeds erg pissig! Deze non-conformisten pur sang zijn het eens met niemand en kiezen hun eigen pad. Ook al had Devin eerder gezegd te willen stoppen met zijn metal escapades heeft hij toch besloten om op een waardige manier afscheid te nemen van de scene. En dat is gelukt!

<< vorige volgende >>