Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Pharao - Road To Nowhere

Pharao - Road To Nowhere

Label : Saol Music | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : De naam Pharao (niet te verwarren met het Amerikaanse Pharaoh) kende ik eigenlijk alleen van de line-up van Wacken een aantal jaren geleden. Deze plaat is echter mijn eerste kennismaking met deze band en wat mij opvalt aan de binnenkant van de CD zijn de woorden "25 years of Pharaoh”!

De geschiedenis van deze Oost-Duitsers gaat terug naar 1985 en in 1990 bracht men het debuut 'Bad Boys From East' uit, om wegens verschillende tegenslagen in 1991 uit elkaar te vallen. In de jaren daarop deed men een aantal pogingen om de draad weer op te pakken, wat resulteerde in enkele optredens en de compilatie 'Anthology' in 2007. Anno 2010 is dan, twintig jaar na het verschijnen van het debuut, de tweede langspeler 'Road To Nowhere' een feit. De muziek van deze heren doet, zoals collega Winston al in zijn review voor 'Anthology' schreef, sterk deken aan tijd- en stijlgenoten TNT en Saxon en al gelijk met de opener 'On The Attack' komen de vergelijkingen meteen naar boven. En als het ook niemand minder dan Saxon's Biff Byford verantwoordelijk is voor de gastvocalen op deze song, kun je simpelweg niet om de vergelijking heen. Naast Biff zijn ook andere Saxon leden gestrikt om een bijdrage te leveren en komen we de heren Quinn, Carter en Glockler tegen op nummers 'We Are' en 'Seven Seas'. Naast Saxon zijn ook de heren Mario Le Mole van Mind Oddysey en Sodom's Tom Angelripper verantwoordelijk voor de gastvocalen op, respectievelijk, 'Why Not!' en 'Before The Storm'.

Zanger en bandleider Jacky Lee Man staat gelukkig ook in zijn eentje zijn mannetje en weet aardig te overtuigen met zijn prestaties. Zijn stem is te bestempelen als "typisch jaren tachtig”: hoog, melodieus, gevoelig, maar tegelijkertijd ook krachtig. Datzelfde kan uiteraard ook gezegd worden over de muziek en 'Road To Nowhere' is min of meer een nostalgische reis terug in tijd, maar met een hedendaagse productie. De muziek zit simpel in elkaar en de gitaarriffs en zanglijnen spelen de hoofdrol. Over het algemeen zitten de songs goed in elkaar en weten aardig te overtuigen, alleen heeft de band werkelijk niets nieuws te bieden. De nummers klinken dan ook erg voorspelbaar, waardoor de aandacht vrij snel verslapt. Gelukkig bevatten nummers zoals 'On The Attack', 'The Other Side', 'Seconds To Minutes' en 'Before The Storm' enkele hoogtepunten, waardoor je weer bij de les komt. Helaas is dat niet voldoende om 'Road To Nowhere' boven de middelmaat te laten ontstijgen en ook de succesvolle gastbijdrages helpen daar niet aan mee. Metal heads die het blijven zweren bij de jaren tachtig hardrock en heavy metal, zullen hier waarschijnlijk veel plezier aan beleven.

<< vorige volgende >>