The Gathering - Souvenirs

The Gathering - Souvenirs

Label : | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Hoe lang kan een band op basis van haar staat van dienst nog relevant zijn voor metal-zines? Deze kwestie speelt natuurlijk al 'n aantal jaren bij The Gathering. Sinds Anneke's aantrede bij het gothicmetal-album 'Mandylion' (1995) is de band steeds verder van hun 'Efteling-metal'-roots verwijderd geraakt. Vanaf 'How To Measure A Planet'(1998) werd het zelfs ontegenzeggelijk psychedelisch van aard en op deze eerste full-length release van hun eigen label 'Psychonaut' is er zelfs geen spoor meer te vinden wat ook maar enigszins naar metal ruikt. Ik houd het dan ook maar een beetje kort, want anders kan ik net zo goed de laatste CD's van Massive Attack, Radiohead en Tori Amos hier ook gaan bespreken. Zonder twijfel zijn er grote groepen metalheads die ook dat (al dan niet stiekem) geweldige muziek vinden (Tori en ook Coldplay stonden in onze Lords Of Metal-jaarlijst Top 50, dus zo narrow-metalminded zijn wij blijkbaar ook niet), maar daarvoor lezen ze maar het Oor of de NME.

Maar de nieuwe Gathering is wel (wr) prachtig! Laat daar geen misverstanden over zijn! En mijn voorbeelden van Massive Attack, Radiohead en Toi zijn ook niet geheel toevallig gekozen, want de voortgezette koers van The Gathering is nu ergens tussen die artiesten beland. Meest treffende voorbeeld is het fantastische 'Monsters', welke een soort van dreigende triphop is, gecombineerd met rustgevende piano-strofen en onderkoelde elektronische rock-beats. Er is op de CD nog minder gitaar dan op voorlaatste 'If_Then_Else', maar de sound is wel verzorgder, subtieler, meer uitgebalanceerd en met simpelweg beter songmateriaal. Eigenlijk kan gitarist Ren Rutten nu wel op een houtje gaan bijten, want als hij al te horen is (bijvoorbeeld in het titelnummer), dan is het erg weggemoffeld of verstopt in dikke lagen atmosferische psychedelica. Daarentegen krijgt hij in 'These Good People' hulp van gitarist Wouter Planteijdt (o.a. bekend van de Koeienverhuurbedrijf-studio's en de Wormerpunk-scene). Ook doet Ulver's Trickster G. nog een zanglijntje mee op het nummer 'A Life All Mine', maar deze staat helaas niet op mijn 8-tracks tellende promo. Overige hulp komt o.a. nog van D.J. Kid Sublime en trompettist Mathias Eick die samen het nummer 'We Just Stopped Breathing' wat extra cachet meegeven. Het geheel is bij elkaar gesmeerd door Zlaya Hadzich (o.a. Motorpsycho en Sonic Youth) die de plaat wonderlijk sferisch produceerde: rijk, maar toch prettig verstikkend. Ruimtelijk, maar ook claustrofobisch adembenemend. Tot slot zingt Anneke met een bezieling dat oprechter en met meer emotionele integriteit overkomt dan dat ik ooit van haar gehoord heb. Maar nergens de aandacht opeisend. Ze zit met haar stem als het ware continu gevangen in de atmosfeer van de liedjes. Ja, was hun vorig jaar verschenen 'Black Light District EP' zeker dankzij de imposante titeltrack al een indrukwekkend visitekaartje, hun nieuwe full-length is een souvenir waar iedereen vol trots mee thuis kan komen. Behalve dan die vertokte puristen die nog steeds halsstarrig zweren bij de oude doomdeath van 'In Sickness And Health' en 'The Mirror Waters' en The Gathering heden ten dage maar een stelletje slaapverwekkende grauwgrijze geitenwollensokkenbreiers vinden. Maar goed, met die krampachtige 'Subzero's' hoeven wij niks te maken te hebben: je kan nu eenmaal niet 'Always' hetzelfde kunstje blijven doen. Na wat moeilijkheden met platenmaatschappijen, staat The Gathering nu stevig op eigen benen. En om het met hun slotnummer te verwoorden: The Gathering is standing on 'Golden Grounds'.

<< vorige volgende >>