Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Triptykon - Shatter

Triptykon - Shatter

Label : Century Media | Archiveer onder different metal

Release type: Mini-CD

Wilmar : Al geruime tijd ben ik op de hoogte van het feit dat er meerdere songs waren opgenomen tijdens de sessie voor 'Eparistera Daimones' van Triptykon, want de planning lag er om een mini album uit te brengen met daarop nog drie nummers. En aan de vooravond van de Amerikaanse tournee met 1349 ziet dat hebbedingetje eindelijk het licht. Vijf nummers staan erop waarvan twee 'covers' zijn van Celtic Frost. Dat is toch eigenlijk te zot voor woorden, dat Tom Fischer zijn eigen materiaal moet bestempelen als 'covers'. Het geeft maar weer hoeveel afstand hij eigenlijk van zijn voormalige band heeft genomen.

Is dit een interessant hebbedingetje voor Triptykon fans? Voor die categorie zeker. Voor de gemiddelde liefhebber van duistere metal ook wel, maar ik kan begrijpen waarom deze nummers niet op 'Eparistera Daimones' terecht zijn gekomen. Als je ze vergelijkt met de nummers van dat album, zijn dit beduidend de zwakkere broeders. Maar goed, een zwak Triptykon nummer is nog altijd beter dan het beste nummer van Linkin Park, we moeten dus niet zo zeuren. 'Shatter' ligt meer in de wave traditie van Celtic Frost (denk aan 'Obscured', 'Sorrows Of The Moon' of 'Drown In Ashes'), maar is qua arrangement eigenlijk vrij simpel. Soms iets te simpel, waardoor je eigenlijk opgelucht adem haalt als Simone Vollenweider het refrein komt zingen omdat het de ééntonigheid wat doorbreekt. 'I Am The Twilight' is met zijn acht minuten een stuk beter, ook een stuk duisterder en het doet mij een beetje denken aan een paar nummers van de 'Prototype'-demo van Celtic Frost ('The Dying I' en 'The Beautiful End'), maar ik kom er niet precies achter welke van de twee. 'Crucifixus' is het meest bekende Triptykon nummer tot op heden: het was immers de eerste track die ze openbaar maakten nadat Celtic Frost de pijp aan Maarten (of is het Martin?) hebben gegeven. Dit is een ietwat andere mix en mastering, maar het is nog steeds een donkere ambient track in de traditie van 'Totengott' van het laatste Celtic Frost album.

De twee live tracks zijn opgenomen tijdens het Roadburn festival. Nog altijd een zere plek bij ondergetekende, maar ik heb in ieder geval één hoogtepuntje dat ik gemist heb kunnen rechtzetten op deze EP: 'Dethroned Emperor' met Nocturno Culto van Darkthrone als gastzanger. Het andere nummer is 'Circle Of The Tyrants', in een onberispelijke live-versie, hoewel het mij nog steeds van mijn hart moet dat ik de originele in E gestemde uitvoering veel agressiever vind klinken. Voor mij is het nog steeds Sinterklaas, want naast 'Eparistera Daimones' en 'Only Death Is Real' is er nog een product van één van mijn meest favoriete artiesten uitgekomen. Dit is dan één van de mindere momenten, maar toch zou ik het niet willen missen.

<< vorige volgende >>