Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Hades - The Dawn Of The Dying Sun

Hades - The Dawn Of The Dying Sun

Label : Displeased Records | Archiveer onder black metal

Release type: Re-release

Neithan : Hades (Almighty); er was een ooit een Noorse black metal band die eigenlijk Hades heette, maar toen er meer bands op het idee kwamen om deze mythologische figuur als naam te gebruiken (zoals het Amerikaanse Hades dat net even bekender werd) werd besloten tot de naamsverandering door de toevoeging Almighty… Ik hou het voor wat betreft de rest van de review gemakshalve even bij Hades, ook omdat deze re-release onder de naam Hades is uitgekomen. Hades behoorde tot de eerste bands die als exponenten van de Noorse black metal gezien worden, een beginperiode die zich qua aandacht niet alleen beperkte tot het maken van muziek, maar ook andere zaken waarover de meningen nog steeds verdeeld zijn, zoals de kerkverbrandingen. Nu heeft Displeased de albums 'The Dawn Of The Dying Sun' en '… Again Shall Be' opnieuw uitgebracht.

Het frappante is dat veel mensen de band eigenlijk meer kennen van de perikelen rond ene Varg Vikerness: bandleider Jørn Inge Tunsberg was één van die muzikanten die wegens kerkverbrandingen een tijdje (1995-1997 volgens het interview dat in het CD-boekje is bijgesloten) de gevangenismuren van de binnenkant mocht bekijken. Daarmee scoor je natuurlijk scène-punten, maar ik heb wel het gevoel dat het veelal de aandacht van de muziek afleidde. Was Hades nou zo geweldig? Tja, ach, dat is moeilijk. Anno nu zou het niet meer opvallen, maar destijds was dit behoorlijk vernieuwend en waren de middelen beperkt, hetgeen door vele slaafse volgelingen werd uitgelegd als dat black metal een gruizig geluid moest hebben. Voor die tijd was Hades een prima band, die het qua kwaliteit echter moest afleggen tegen releases van Mayhem, Burzum, Enslaved en Darkthrone, Bands die albums uitbrachten die nu nog als klassiekers gelden.

Voor diegenen die Hades niet kennen: pure eenvoudige Noorse black metal met een krijsende stem die wat aan Burzum (jawel) doet denken, maar ook aan de oude Bathory, zij het minder als '… Again Shall Be'. Die band was een enorme invloed voor Hades en om die reden heeft men ook gekozen er een oude opname aan toe te voegen: de cover 'For All Those Who Died' van de klassieker 'Blood Fire Death'. De andere twee nummers zijn een live-versie van 'Alone Walkying' (Bergen 1996) en het nummer 'Death In Pleasure - Death In Pain'. Dit nummer werd in 2000 opgenomen in de oefenruimte als promo-rehearsal om een deal te scoren voor het album 'The Pulse Of Decay' maar dat nooit op het album kwam en dus een "nieuwe” track is. De kwalitatief matige productie van destijds is bijgeschaafd door een remastering en als zodanig hoor je dat de band bewust of onbewust een inspiratiebron is geweest voor vele black/ viking metal bands.

Is het een essentieel album? Daar kan je uren over bomen, maar een stuk geschiedeniswaarde heeft deze re-release zeker wel. De opnames zijn geremastered en men heeft twee nieuwe nummers toegevoegd hetgeen de re-release wel een meerwaarde geeft ten opzichte van het klakkeloos opnieuw persen. Ik kan er van genieten, maar ik draai dan ook al een aardig tijdje mee: ik kan me aan de andere kant goed indenken dat een jonge fan anno nu het wat gedateerd en saai vindt klinken. Als je net als ik aardig in het wereldje bekend bent met de muzikanten en achtergronden en een oprechte interesse in de scene van destijds hebt, dan is dit gewoon een puike re-release. Door een bril van 2010 echter kan je het matig vinden omdat dit album net niet tijdloos is, in tegenstelling tot de echte klassiekers…


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>