Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Belenos - Yen Sonn Gardis

Belenos - Yen Sonn Gardis

Label : Northern Silence Productions | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Neithan : Het Franse Belenos is voor mij al jaren (sinds ik reviews begon te schrijven voor wijlen Vampire Magazine) één van de beste bands uit dat land. Nou ja, band: Belenos is Loïc Cellier, een Fransman die tegenwoordig aan de andere kant van het Kanaal schijnt te wonen. Na het uitstekende 'Chemins de Souffrance' uit 2007 is hier dan eindelijk de opvolger met de titel 'Yen Sonn Gardis', dat in het Bretons voor koud hard en extreem staat: zo verengelst is Loïc dus niet..

Wie Belenos zei, zei altijd automatisch Bathory maar dan met uitmuntend drumwerk. Van de velen die in Quorthon's legendarische voetsporen probeerden te treden vond ik Belenos altijd één van de beste bands (okay, Ereb Altor is nog meer Bathory), en dat verandert zeker niet met dit 'Yen Sonn Gardis', zonder dat Belenos een slaafse navolger is overigens. In de loop der jaren werd het langzaamaan steeds technischer en beter verzorgd en als zodanig is deze vijfde plaat geen verrassing. Wel hoor ik nu de viool in diverse nummers en in combinatie met de verschillende zangstijlen (van episch clean tot aan de krijs) krijgt het album een sterk duister heidens karakter. Eigenlijk heb ik zoiets als ik deze plaat hoor van "dit is het album dat I (hoofdletter i, de eenmalige band van Abbath, Demonaz, Ice Dale, Tom Cato Visnes en Armagedda) had moeten maken in plaats van 'Between Two Worlds'”: de plaat is goed geproduceerd, kent sterke nummers maar heeft wel die frisheid, en muzikaal is het een beetje - excusez le mot - alsof Bathory het nummer 'Blashyrkh' speelt, in die stijl. Het is episch, snel en kwalitatief sterk. Het is nog steeds typisch Belenos, maar ook toch weer net een tikkie anders.

Voor diegenen die kwalitatief epische black/pagan metal weten te waarderen kan ik niet anders dan Belenos aanbevelen, mocht u de band nog niet kennen. Het is zeker één van de sterkste releases in deze stijl van de laatste tijd, en de plaat blijft van begin tot eind boeien, ook na diverse keren afspelen. En dus kan ik deze review afsluiten met de kreet "Bij Toutatis, wat een album”!

<< vorige volgende >>