The Crown - Doomsday King

The Crown - Doomsday King

Label : Century Media | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Sicktus : 'Doomsday King' opent met een Black Sabbath-achtige, onheilspellende doomriff, waardoor even de verwachting wordt gewekt dat The Crown vooral voortborduurt op de tragere en zwaardere nummers uit hun uitgebreide repertoire. Niets van dat alles, al binnen de minuut hakken de heren er weer ouderwets op los zoals we gewend zijn van platen als 'Deathrace King' en 'Hell Is Here'. 'Doomsday King' past z logisch achter de vorige The Crown releases, dat het gewoonweg bizar is te bedenken dat sommige bandleden zes jaar lang bij wijze van spreken geen instrument hebben aangeraakt. Uptempo, afwisselend, catchy nummers, groovy, rock'n'roll, herkenbare refreintjes, het klinkt wat mij betreft alsof The Crown net zes jaar van het toneel verdwenen en allang dood en begraven was, maar alsof de Zweden gewoon in 2006 de opvolger van 'Possessed 13' de markt op knallen.

Met drie verschillen: het is nu 2010 (dat zijn er twee, leg ik zo uit) en in plaats van Johan Lindstrand, is nu Jonas Stlhammar degene die de microfoon volbrult. Jonas Stlhammar? Van God Macabre? Ja, die! Dit 'verschil' is echter miniem, aangezien Jonas (al dan niet bewust) akelig dichtbij de vocalen van Johan komt. Aggressief uitgespuwde teksten dus, die kwa zang meer naar thrash dan naar traditionele death metal vocalen neigen. Sowieso is The Crown wat mij betreft al jaren een beetje een 'best of both worlds' waar het death en thrash betreft: ze weten met ingredinten uit beide genre's telkens weer platen te produceren die onmiskenbaar 'Crownig' klinken.

De twee verschillen tussen '2004' en '2010' zijn dat The Crown er in 2004 om meerdere redenen aardig doorheen zat en achteraf niet altijd even tevreden was over de sound van hun albums. Beide zijn anno 2010 geen issue meer: de band klinkt fris, energiek en authentiek en 'Doomsday King' is in hun eigen studio opgenomen, tot volle tevredenheid van band n van uw reviewer! In de jaren tussen de split in 2004 en de release van 'Doomsday King' hebben de heren in elk geval niets verleerd. Voor The Crown adepten: 'Doomsday King' klinkt wat mij betreft vooral la de wat oudere Crown platen, zonder 'ouderwets' te klinken. Na een paar rondjes om aan deze nieuwe ster aan het Crown firmament te wennen, durf ik zelfs te stellen dat dit sinds 'Hell Is Here' (1999) misschien wel hun beste plaat is. Ken je The Crown nog niet en bevalt deze plaat je, dan kun je met een gerust hart een duik nemen in de back-catalogue van deze deaththrashers. Horns up!

<< vorige volgende >>