Elvenking - Red Silent Tides

Elvenking - Red Silent Tides

Label : AFM Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Elvenking behoort inmiddels tot één van de bekendste metal band uit Italië en de band heeft sinds de release van hun debuut 'Heathenreel' redelijk wat hoge ogen gegooid. Mij wisten ze met echter met elk album minder te overtuigen, aangezien men steeds verder van zijn oorspronkelijk geluid verwijderde en met 'The Scythe' in 2007 finaal een modernere weg insloeg.

In 2008 kwam men met het bijzondere, volledig akoestische plaat 'Two Tragedy Poets (…And A Caravan Of Weird Figures)', waarbij men ook meer teruggreep naar de oorspronkelijke folk-invloeden en de schade bij mij enigszins herstelde. Helaas was dat album (tot nu toe althans) een eenmalige uitzondering en de band had al gezegd in de toekomst verder te gaan waar 'The Scythe' ophield. 'Two Tragedy Poets' laat ik in deze recensie dan ook volledig buiten beschouwing.

Op hun zesde studioalbum, 'Red Silent Tides' gaat de Italiaanse formatie inderdaad verder waar men in 2007 gebleven was. Toch is 'Red Silent Tides' niet helemaal de moderne plaat geworden waar ik voor gevreesd had! Okay, de dagen van 'Heathenreel' lijken (helaas) toch echt verleden tijd te zijn, maar op de nieuweling heeft men de folky deuntjes weer vaker uit de kast gehaald en is de moderne, In Flames-achtige, aanpak iets meer naar achteren geschoven! Hierdoor is de band weer net iets herkenbaarder geworden, zonder de traditionele progressie uit het oog te verliezen. De elf songs die Elvenking op het album laat horen zijn dan ook vrij afwisselend van karakter. Op de ene moment spelen de stevige gitaarriffs de hoofdrol, waarna men ineens flink wat snelheid terugneemt en de folk het woord laat doen, om daarna weer alle remmen los te gooien en de muziek te ondersteunen met duistere, dreigende keyboards.

Over het algemeen is dit album ook melodieuzer uitgevallen dan 'The Scythe' en ligt het accent meer op een mid-tempo atmosferische aanpak. De invloeden vanuit het folk-hoek en stevige metal zijn bovendien beter uitgewerkt en worden "logischer” neergezet. Het album luistert hierdoor makkelijker weg, verveelt totaal niet en is bovendien vele malen meer pakkend dan de stevige metal tunes die 'The Scythe' vertegenwoordigde. Elvenking heeft dan ook een fantastisch album aangeleverd die van begin tot eind weet te boeien en heeft met songs zoals 'The Cabal', 'The Runereader', 'Those Days' en 'The Play Of The Leaves' voor een aantal fantastische en bovendien onvergetelijke momenten gezorgd. Er wordt daarnaast uitstekend gemusiceerd en het is vooral (en wederom) zanger Damnagoras die de muziek niet alleen herkenbaar maakt, maar deze ook naar een hoger niveau tilt.

Hoewel ik het blijf zweren bij het debuut, is 'Red Silent Tides' ongetwijfeld Elvenking's meest afwisselende en meest volwassen album tot nu toe en zowel de oudere als de jongere fans zullen niet teleurgesteld zijn.

<< vorige volgende >>