Mar De Grises - Streams Inwards

Mar De Grises - Streams Inwards

Label : Season Of Mist | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Het kon niet uitblijven! Na het opzienbarende debuut 'The Tatterdemalion Express' (2004) en het nog meer progressieve 'Draining The Waterheart' (2008) is de Chileense doomsters van Mar De Grises gesignaleerd en prompt getekend door een groter label. Bij Season Of Mist - het label waar meerdere innovatieve, gewaagde bands hun thuishaven hebben - zitten ze op hun plaats en zal de beklijvende doom metal ongetwijfeld nog meer succes kunnen boeken in heel de wereld. De band toerde, ondanks hun woonplaats "aan het einde van de wereld”, reeds tweemaal in Europa en liet destijds een verpletterende indruk na bij de bezoekers van Doom Shall Rise. Er is immers veel meer aan de hand dan simpele, traag voortschrijdende doom!

Het derde album 'Streams Inwards' zet het thema van diens illustere voorganger verder, maar in bredere zin. Onze intense emoties vormen een connectie tussen ons nietige wezen en de wereld om ons heen. Er is een verband tussen onze innerlijke gevoelens en het universum; het maakt allemaal deel uit van een eindeloze zee. Dit mag voor sommigen een beetje wazig in de oren klinken, maar de muziek van Mar De Grises heeft dan ook een onwerelds gevoel. Het graaft dieper dan de aardse beslommeringen en - zonder pretentieus over te komen - heeft de raadselachtige betovering van het ongrijpbare. Toch is 'Streams Inwards' net iets toegankelijker dan 'Draining The Waterheart'. De nummers zijn een beetje compacter en men heeft zich soms warempel gehouden aan een strofe/refrein concept. Daardoor is 'Streams Inwards' in staat om de naam van Mar De Grises bekend te maken bij een breder publiek.

Versta me niet verkeerd, Mar De Grises zal nooit hapklare muziek schrijven. Daarvoor zijn ze te veel de verpersoonlijking van de ruwe natuur. Ongelofelijk ruw het ene moment, zachtjes introspectief in een volgend fragment. De lange songs werken zonder uitzondering met deze contrasten, terwijl zwevende toetsen en sierlijke gitaarornamenten ervoor zorgen dat het melodieus blijft. Toetsenist Juan Escobar kan vocaal bijzonder woest uit de hoek komen, maar beklijft eveneens door zijn breekbare cleane zang. Het strakke 'The Bell And The Solar Gust' is het meest toegankelijk, maar daartegenover staan composities als het instrumentale en relatief korte 'Spectral Ocean' en 'A Sea Of Dead Comets' waar ook licht gespeeld wordt met (gecontroleerde en dus prettige) chaos. Het gelimiteerde digipak bevat de bonustrack 'Aphelion Aura' (negen minuten!), waarin zelfs met jazz geflirt wordt en enige vrouwelijke vocalen te horen zijn. Mar De Grises heeft zichzelf overtroffen op 'Streams Inwards'. Verplichte aanschaf voor elke zichzelf respecterende doomfanaat!

<< vorige volgende >>