Demon Hunter - Demon Hunter

Demon Hunter - Demon Hunter

Label : Solid State Records | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Ja hoor, het zal 'es niet Solid State zijn dat dit metalcore-pareltje uitbrengt! Demon Hunter is de stoer klinkende naam en de bandleden zijn in een sluimerende, mysterieuze mist geneveld. Wie ze zijn is onbekend, maar tussen de continu elkaar afwisselende bandleden schijnen ex-leden te zitten van Project 86, Living Sacrifice, Zao en Training For Utopia. Voor wie dat niets zegt: bands van beenharde metalcore met een boodschap. Til niet te zwaar aan dat laatste woord, want als ik ergens geen boodschap aan heb, dan zijn het wel liedjes met een boodschap. En toch ga ik helemaal uit m'n dak van deze plaat. Dus laten we zeggen dat Demon Hunter het nuttige met het aangename probeert te verenigen. En daarin slaagt het met vlag en wimpel!

Demon Hunter speelt dus explosieve, bulderende metalcore, maar door de invloeden van emocore (At The Drive-In), nu metal (Deftones) en zelfs vleugjes toegepaste elektronica is het gebundeld in zulk krachtig songmateriaal dat ik nog maar zelden in de metalcore ben tegengekomen. Bij de meeste bands worden melodieuze momenten afgewisseld met beukende passages, maar Demon Hunter clustert deze twee muzikale schijntegenstellingen echt in elkaar! Met deze plaat wordt trouwens de scheidslijn tussen de hardere nu metal-bands als Mudvayne, Spineshank en Slipknot en de metalcore wel erg dunnetjes. Ik zie dan ook niet in waarom deze band niet zou kunnen aanslaan bij de hordes nu metal-fans. Daarbij: deze band heeft het niet nodig om hun kop in een pot met verf onder te dompelen of hun lelijke smoelwerken te verschuilen achter "nu metal-burqa's. En voor alle mensen die de afgelopen weken weer hun jaarlijstjes in elkaar hebben geflanst (blijft toch een leuke, tijdverspillende bezigheid) en die bijvoorbeeld de laatste Snapcase-klapper in hun lijst hebben geplaatst: je zou deze plaat dan 'es moeten horen! Opzienbarend is ook de vocale power op deze CD. De zanger (hoogstwaarschijnlijk Ryan Clark, ex-Training For Utopia) blaast me omver met zijn imposant gebrul, maar grijpt me ook bij m'n strot met z'n melodieuze timbre, welke regelmatig gedubbeld zijn opgenomen. En zijn vocalen worden verder nog ondersteund met meerstemmige achtergrondzang. En is de nadruk in bijvoorbeeld de ballad-achtige 'My Throat Is An Open Grave' (met cello!) en het berustende slotnummer 'The Gauntlet' gevoelig sfeervol zingen, in de massieve magma van 'As We Wept zijn het voornamelijk vulkanische vocaaluitbarstingen. Maar nergens wordt het 'een kunstje': alles in dienst van 'de song'. De oorversplinterende productie (Aaron Sprinkle) geeft ook veel ruimte aan het overdonderend drumwerk en de sporadische elektronische snufjes geeft de muziek een zeer modern geluid mee. Zoals die geluidseffectjes - gelijkend aan een haperend MP3'tje - zijn zowel ludiek als effectief (bijvoorbeeld in 'Infected').

Ook tekstueel zit het wel snor met de band. Solid State staat bekend om hun releases van religieus bevlogen metalcore-bands en daar is Demon Hunter geen uitzondering op. De naam zegt al genoeg: een hoog "To Hell With The Devil-gehalte, nietwaar? Maar toch zijn ze nergens belerend of staan ze met een religieus vingertje te wijzen. Het zijn veelal teksten over moeilijke fases in je leven, worstelingen met identiteit, vertrouwen en omgeving, en deze zijn in aardig potische bewoordingen gevat. Maar hoe zwartgallig en somber de teksten ook gestemd zijn: er gloort dus hoop in die zinnen door. Worstel en kom boven. Zoekend naar en steunend op spirituele kracht en sociale zekerheid? Razende agressie met positieve vibes. En nergens een "hij met een hoofdletter of andere opzichtige religieuze verwijzingengelukkig. Wel een erg mooi CD-boekje dat qua vormgeving eruit ziet als een echt boekje, inclusief een inhoudsopgave, hoofdstukken (de songteksten) en tekeningen (oud uitziende zwartwit-etsen). Okay, om het gedachtegoed van Demon Hunter te respecteren, zal ik tijdens het beluisteren van hun CD niet vloeken. Maar verder word ik door deze band wel bijzonder blasfemisch want: GODVERDOMME wat een vette plaat!

<< vorige volgende >>