Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Mhorgl - Antinomian

Mhorgl - Antinomian

Label : Eigen beheer | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Nima : Het Australische Mhorgl komt deze maand met een van de betere black metalplaten die ik in de afgelopen maanden heb mogen horen. De band schijnt eerder al met 'The Sacrificial Flame' (2007) al een CD te hebben uitgebracht, maar die is mij helaas onbekend. Naar eigen zeggen speelde de band destijds een melodieuzere vorm van black metal en heeft de roer op hun tweede album 'Antimonian' omgegooid en is de extremere kant opgegaan. Nou, na het horen van deze plaat kan ik het extreme in ieder geval beamen.

Het album begint vanaf de eerste tonen van 'Nocturnal Blasphemy' te beuken en doet qua stijl denken aan Dissection en vooral Absu. Naarmate de plaat vordert komen ook invloeden van bands zoals Emperor, Gorgoroth en Darkthrone, gepaard met de oude geest van Bathory naar voren. Mhorgl is echter niet de zoveelste (Scandinavisch klinkende) black metal band. Daarmee zou je de band echt te kort doen. De songs zitten namelijk vol tegenstrijdige gitaarmelodie├źn, freaky leadgitaren en talloze onverwachte breaks en tempowisselingen. Deze aanpak doet me enigszins denken aan wat Emperor op 'IX Equilibrium' deed, maar ook Akercocke. De muziek van Mhorgl heeft echter een meer chaotische karakter, waarbij ik hier en daar moet denken aan Ulver ten tijde van 'Nattens Madrigal', maar dan meer georganiseerd. Volgt u het nog? De songs zitten vrij ingewikkeld in elkaar en ondanks het feit dat ze op eerste gehoor al pakkend zijn, heeft de plaat meerdere luisterbeurten nodig om zich volledig te openbaren. De helse vocalen van Sam Moretta spelen een leidende rol in het geheel en hij maakt een prima indruk met zijn fantastische performance. De rest van de band doet daar echter niet onder en zowel het gitaar- als drumwerk is op zijn zachts gezegd indrukwekkend.

De zeven songs die Mhorgl op dit album presenteert zijn alle van een hoog kwaliteit en de goede productie heeft er voor gezorgd dat de details niet onopgemerkt blijven. Naast de eigen composities heeft men een Ozzy's klassieker 'Mr. Crowly' omgebouwd tot een extreme black metal song en hoewel, op de teksten na, weinig van het origineel herkenbaar is, heeft men er wel iets bijzonders van gemaakt. Zoals ik zei, heeft dit album meerdere luisterbeurten nodig om tot zijn recht te komen, maar die tijd moet je het echt gunnen. Gij zult namelijk geen spijt krijgen. Ik begrijp alleen totaal niet waarom deze band nog geen platendeal heeft weten te bemachtigen.

<< vorige volgende >>