Brain Drill - Quantum Catastrophe

Brain Drill - Quantum Catastrophe

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Richard G. : Een gevleugelde frase van Type O's Peter Steele (RIP) over diens vermeende homosexualiteit luidt 'This tattooed ass reads "exit only' (uit 'I Like Goils'). Iemand die deze woorden zeker onderschrijft is frontman annex gitaarvirtuoos Dylan Ruskin van over-the-top death metal combo Brain Drill. Toen een jaar of twee geleden de ruwe handen van een Canadese grenswacht langzaam zijn endeldarm binnendrongen op zoek naar verboden middelen, was Dylan 'not amused' en hij zette prompt zijn drie (wel) wietdragende bandmaats uit de tourbus en uit de band.

Hoewel dit natuurlijk nooit echt goed uitkomt, was de timing nu wel heel ongelukkig aangezien Brain Drill net een leuke deal met het grote Metal Blade had gesloten en het debuutalbum 'Apocalyptic Feasting' internationaal een potje begon te breken. Het bloed kruipt gelukkig waar het niet gaan kan en al snel besefte Ruskin dat hij met Brain Drill toch wel iets moois in handen had. Zanger Steve mocht terugkomen en er werden twee capabele nieuwe muzikanten aangetrokken in de vorm van bassist Ivan Munguia (ex-Odious Mortem) en drummer Ron Casey (Vaginal Discharge). Nu goed, genoeg geschiedenis voor nu, want je staat natuurlijk te trappelen om te lezen wat Brain Drill 2.0 er vandaag de dag van bakt.

Welnu, 'Quantum Catastrophe' is in alle opzichten extremer uitgevallen dan zijn voorganger. Het klinkt alsof die grenswacht een part-time sadist was en als geintje bij Ruskin de spreekwoordelijke peper in de reet heeft geschoven. Als een bezetene vliegen die vingers nu nog sneller over het fretboard: priegelsolo na technisch loopje na priegelsolo na technisch loopje. De bas doet niet veel anders en die drummer lijkt ook van een andere planeet te komen. Dit is over the top, supertechnische death metal die zijn gelijke niet kent. Helaas heeft zowel de aanstekelijkheid als de herkenbaarheid van de nummers nogal geleden onder de extreme en technische progressie van de band. Waar 'Apocalyptic Feasting' al geen gemakkelijke kost was, is 'Quantum Catastrophe' helemaal onverteerbaar.

De band overschat haar eigen songschrijverskwaliteiten dan ook schromelijk in het maar liefst elf minuten durende titelnummer, dat, zeker omdat je dan al een half uur kapotgeblast bent, gewoon niet te doen is. Bassist Ivan vat het dan ook mooi samen in het interview deze maand: "We're not here to write a song that is going to win a fucking Grammy, we're here to write the most brutal and intense music that we can possibly make. Ik snap het uitgangspunt en ik waardeer de inspanningen ten zeerste, maar 'Quantum Catasrophe' is er niet per se beter en beluisterbaarder van geworden.

<< vorige volgende >>