Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Elimi - Asylum

Elimi - Asylum

Label : Eerie Art Records | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Neithan : Elimi is een Zweeds trio dat met 'Asylum' haar tweede album uitbrengt. De muziek klinkt grofweg gezegd als een mix tussen Emperor, Satanic Warmaster/ oude Dark Funeral en een technische Endstille, en dat is toch geen slechte mix? In ieder geval klinkt het niet old school en eenvoudig zoals je in eerste instantie bij een trio zou verwachten; dit Elimi tapt uit een heel ander, Zweeds technisch verzorgd vaatje.

De muziek is pure black metal, maar ook veel meer: de progressieve elementen doen denken aan het machtige Emperor en de riffs verraden thrash-invloeden. Het album bevat zes lange nummers (het album duurt bijna 48 minuten) die allen als hoofdstuk worden beschouwd in een album dat als een psychologisch verhaal wordt beschouwd: gezien de titels zou ik haast denken dat de overleden ex-bassist Verrot een inspiratiebron is geweest voor de titels en teksten. Na het beluisteren van alle nummers wordt één ding duidelijk; de nummers sluiten naadloos op elkaar aan als één integraal geheel en vertellen eigenlijk één verhaal: net als boeken die ook uit hoofdstukken zijn opgebouwd! Nadeel is wel dat de nummers minder op zichzelf staan als een "regulier” album, maar als je van concepten houdt is dat een pré.

In het eerste nummer zijn de breaks al niet van de lucht ("Emperor”) terwijl de verbetenheid meer aan de rauwere primitieve bands doet denken: het is anders dan anders en daarmee is een vergelijking met labelgenoten Waning wel op zijn plaats, daar zij het ook even net anders doen dan de bulk. Zoals gebruikelijk bij dit soort lange nummers wordt de variatie erin gebracht door tempowisselingen en ook veranderingen in de stem: af en toe eens een brul in plaats van alleen het pure black metal gekrijs. Belangrijk hierbij is dat de dynamiek in de songs wordt gehouden, en dat lukt Elimi zeer goed: men kan dus dit soort lange nummers schrijven en uitwerken! In sommige stukken (zoals 'Chapter Two: Don't Speak') klinkt het meer thrash als gemiddeld, andere stukken zoals het navolgende 'Chapter Three: Like Sulphur' doen dan weer veel aan Emperor denken.

Het is niets nieuws, maar de combinatie als zodanig heeft toch iets eigens. Ondanks een matige productie klinkt het geheel fris (voor zo ver dat kan bij black metal) en overtuigend en kan ik de plaat aanbevelen bij liefhebbers van progressieve doch pure Noordelijke black metal.

<< vorige volgende >>