Celesty - Reign Of Elements

Celesty - Reign Of Elements

Label : Arise Records | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Ferdi : Ken je dat gevoel wat je hebt als live een metalband het podium opstormt, met een podiumgeluid geluid absoluut verkeerd staat afgesteld? Met name op Wacken Open Air is dit een bijna uurlijks terugkerend ritueel. De situatie is je vast wel bekend. Je staat in het zonnetje een biertje te drinken, wachtende op de n of andere powermetalband uit Duitsland of Itali. Het intro begint te lopen. Een paar momenten later komen de bandleden n voor een het podium op, en nemen hun posities in. Het intro is afgelopen, de drummer tikt met zijn drumstokjes af, en de band begint te spelen. Maar godallemachtig, wat opeens een kutgeluid! De getriggerde drums staan zo hard dat je bier ervan begint te trillen, de gitaren klinken als n grote brei, de toetsen zijn al helemaal niet te horen, en als dan ook nog eens de zanger -gekleed in een leren broek, een rafelig overhemd en een zonnebril; de standaard dresscode op het podium van Wacken- probeert om over de muziek heen te zingen, dan is de ramp compleet. En dan kan de band nog z vermakelijk zijn, het optreden is al bijna verpest.

Datzelfde gevoel krijg ik ook een beetje bij Celesty. Nou is de afstelling van het geluid op de cd Reign Of Elements niet zo dramatisch als hierboven beschreven, maar diegene die die dit schijfje heeft gemixt verdient een dikke tik over de vingers! De drums staan veel te hard in de mix, de zang te zacht, en de gitaren en bas klinken vrij dof. En toch denk ik dat dit bandje, geluidsproblemen terzijde gelaten, niet zou misstaan op n van de Wackenpodia. De vijf Finnen maken namelijk clichmatige powermetal, die weliswaar geen greintje originaliteit laat zien maar die wl klinkt als een klok. Sterker nog, het is juist de herkenbaarheid die Reign Of Elements zo'n geinige cd maakt. De hoge gilletjes van de zanger, de drafrifjes, solo's, breaks, tempwisselingen, het matte gemep op de pannen van drummer Jere, duidelijke refreintjes... noem maar op. De groep gooit behoorlijk wat neoklassieke elementen door de muziek heen, waardoor de link met landgenoten Stratovarius natuurlijk al snel is gelegd. Ook klinkt de band regelmatig als een verre verwant van Freedom Call, mede door het uitstekende toetsenwerk.

In alle opzichten is dit dus een leuke cd, op n opzicht na. En dat is dus het geluid. Natuurlijk komt in mijn waardering de muziek op de eerste plaats, maar de kwaliteit van de opnames bepaalt ook grotendeels in welke mate ik een cd waardeer. Zeker in het power metalgenre, waar je je als muzikant niet kan verschuilen achter een lompe grunt of een simpele bak distortion, maar ten aller tijde de zuiverheid van je spel moet laten horen. Deze cd klinkt weliswaar leuk en onderhoudend, mist de nodige afwerking.

<< vorige volgende >>