Black Sun Aeon - Routa

Black Sun Aeon - Routa

Label : Cyclone Empire | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Bart : Het is precies een jaar geleden dat we hier het debuut van Black Sun Aeon besproken. Dat meesterbrein en multi-instrumentalist Tuomas Saukkonen aan inspiratie geen gebrek heeft gehad, laat hij horen middels deze nieuwe: 'Routa', een conceptalbum over de Finse winter verdeeld over twee schijfjes. Het concept is prachtig verwoord door de man zelf, dus ik verwijs jullie graag door naar zijn website. Deel n opent meteen goed met 'Core Of Winter': het zet de sfeer direct neer die over de gehele lengte niet meer losgelaten zal worden.

Wat me meteen opvalt, is dat de drums me stukken beter bevallen: meer groove, meer detail, mijn kritiek op de vorige plaat kan hier weggestreept worden! De eerste paar nummers willen echter niet al te verrassend of opzienbarend uit de hoek komen: prima middenmoters. Nummer vijf, 'Wreath Of Ice', is dan weer een stuk avontuurlijker, en daarna komen we aan bij 'Dead Sun Aeon', dat ook al wat minder als dertien-in-een-dozijn wegluistert, zeker wanneer gastzangeres Janica Lnn van de band Lunar Path haar mooie stembanden laat vibreren. Daarmee snijden we meteen de zang aan: doorheen het hele album worden we weer getrakteerd op mannelijke gastzang van Mikko Heikkil van Sinamore, en dit is eveneens prachtig en meeslepend (denk aan bijvoorbeeld zowel de oude als nieuwe Amorphis qua kwaliteit). Het zijn echter de grunts van het brein achter het project die hier niet echt willen overtuigen. Ik kan er niet precies de vinger op leggen, maar misschien moeten ze wat voller, misschien wat meer oergevoel, minder dikke aanzet? Ach, het zal wel een kwestie van smaak zijn. Dit deel is op z'n best wanneer de gitaar herhalende patronen spint die je meeslepen de Finse winter in. Precies zoals Amorphis ooit de wereld op haar kop zette en melodieuze death metal tot een begrip maakte.

Gelukkig komen de grunts meteen bij aanvang van deel twee van het tweeluik al beter tot hun recht; het komt waarschijnlijk doordat het ook beter bij de muziek past, die een flink pak grimmiger en minder melancholisch is. Wat ook zeker snor zit, is het artwork: je krijgt de twee delen als dubbelalbum in een sfeervol digipack dat recht doet aan het ijskoude edoch emotioneel geladen concept van de plaat. Deel twee heeft met onder andere het prachtig beginnende 'Frozen Kingdom' een metalen juweeltje in handen. Saukkonens inventiviteit blijkt toch vooral te liggen in de wat extremere metalhoek, wat ervoor zorgt dat de tweede helft je constanter bij de les houdt dan de eerste helft, die vooral een paar meeslepende uitschieters had maar echt leunt op de bijdrage van de gastzanger -en zangeres. Het einde van de plaat sluit mooi af met een stuk akoestische gitaar om ons even op adem te laten komen alvorens we weer op play duwen.

Om het af te ronden: houd jij van een potje straffe melodieuze metal met een vet gitaargeluid, diepe drums en een behoorlijke dosis afwisseling, met veel zorg en oog voor detail in elkaar gezet? Dan kun je met dit kwaliteitsproduct eigenlijk niet misgaan. Deze man heeft zich binnen een jaar zwaar overtroffen op menig vlak, dat belooft nog een mooie toekomst!

<< vorige volgende >>