Audrey Horne - Audrey Horne

Audrey Horne - Audrey Horne

Label : Indie Recordings | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Martin : Toen Audrey Horne enkele jaren geleden in het leven werd geroepen viel het nog het meest op dat gitarist Ice Dale (Enslaved) en bassist King (ex-Gorgoroth, God See, Ov Hell, Sahg en wie weet wat nog meer) deel uitmaakten van de line-up. Daarmee liet men de indruk achter dat we hier te maken hadden met weer zo'n side-project uit de buitengewoon incestueuze Bergense Scene. Bovendien was het idee dat leden van twee van de grootste black metal instituties zich tegoed zouden doen aan mainstream rock ietwat eigenaardig.

Tijden veranderen echter. King verliet de band tussen de eerste twee albums en dit derde, self-titled, album laat horen dat de band onrecht wordt aangedaan wanneer zij slechts als een side project worden afgedaan. Het uitbrengen van een self-titled album geeft vaak blijk van ofwel hervonden zelfvertrouwen of een gebrek aan inspiratie, en in dit geval is het gelukkig het eerste; na een ingetogen, prettig intro klapt 'Charon' met de nodige vermetelheid uit de speakers. Geholpen door een waarlijk grootste productie, met dank aan Joe Baresi, vullen een dikke, rockende gitaarsound en Toschie's krachtige vocalen de ruimte. Opvallend is dat het uptempo, opwekkende karakter van dit openingsnummer eigenlijk door het hele album heen terug blijft komen, waardoor er een mooie flow ontstaat. Natuurlijk staan er ook wel langzamere nummers op de plaat, enkele semi-ballad-achtige songs zowaar, maar het past allemaal wel opvallend goed bij elkaar.

Hoewel Audrey Horne in het verdelen is vergeleken met onder meer A Perfect Circle, Faith No More en Alice In Chains, klinkt de band nog steeds erg typerend Europees. Toch valt vooral de invloed van die eerste band op, zeker aangezien men regelmatig ook doet denken aan dat andere bandje van zanger Maynard James Keenan, Tool. Dit komt met name tot uiting in het gitaarwerk en in de ritmesectie. De al eerder genoemde flow maakt het moeilijk om echt eruit springende songs te benoemen, maar het is vooral de tweede helft van dit album, met een songs als 'Pitch Black Mourning' die de aandacht trekt. In zijn algemeenheid kan gezegd worden dat het oog voor detail dat blijkt uit de sterke composities, waarbij veel ruimte is weggelegd voor pakkende hooks, erg respectabel is. Het zou zodoende geen verrassing zijn als Audrey Horne het goed gaat doen tijdens de zomerfestivals.

<< vorige volgende >>