Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Touch The Spider! - Tales Of Woe

Touch The Spider! - Tales Of Woe

Label : | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : En de Tafkap-award voor meest productieve artiest in de categorie metal gaat naar… Touch the Spider! Nog geen jaar na het verschijnen van het debuut 'I Spit On Your Grave' arriveert de derde cd 'Tales of Woe'. Eigenlijk al de vierde langspeler, als je bedenkt dat het debuutalbum van dit Zuid-Duitse duo een dubbel-cd was.

Inhoudelijk is er zeer weinig veranderd in het geluid van Touch the Spider. Nog steeds die kenmerkende galopperende rauwe riffs en de aan Wipers en Joy Division herinnerende vocalen, waarbij gezegd moet worden dat mijn voornaamste kritiekpunten bij de eerste twee albums nu zo goed als zijn weggewerkt. De zang klinkt nu een stuk zuiverder. Productietechnisch valt verder op dat in een paar maanden tijd behoorlijk wat progressie is geboekt. Het is maar weer eens aangetoond dat je het meest leert door iets maar vaak te doen. Tales of Woe klinkt als een klok, meer nog zelfs als de eerdere albums die ook al niet beroerd klonken.

De volle, enigszins galmende klank mag intussen een stijlkenmerk van Touch the Spider! (nog altijd met uitroepteken) genoemd worden en waar het op de tweede cd 'Souls For Sale' een beetje te veel van het goede was is het nu precies goed. De productie zorgt ervoor dat de jaren tachtig new wave invloeden goed tot hun recht komen (tel bij de al genoemde bands ook nog eens Bauhaus en Sisters of Mercy op). OK, het drumwerk van meneer Cosmic Energy is en blijft aan de eenvoudige kant maar wat maakt het uit. We zullen maar zeggen dat ze in het Zwarte Woud een lange traditie hebben met houthakken en het potten-en-pannen-getimmer vormen een mooi contrast met de razende met distortion gevulde riffs van collega Unholy Ghost.

'Tales Of Woe' is duidelijk de beste cd van Touch the Spider! tot nu toe. Maar dat kan over een jaar al weer heel anders zijn, als ze dit tempo weten vast te houden. Waar nu nog aan gewerkt moet worden dat zijn de teksten. Touch the Spider! is geen band van lachebekjes, dat was al duidelijk bij de eerste cd en het interview dat we eerder met de heren hadden. Maar kom op zeg, die teksten kunnen, nee moeten beter. Want als je passages hoort zoals "He hides behind a bush or tree / The sniper from Tennessee" ('Sniper'), dan springen toch spontaan de tranen in je ogen? Desalniettemin, als het al niet duidelijk was dan bewijst deze cd dat Touch the Spider! (vergeet het uitroepteken niet) een blijvertje is en dat eigen beheer niet altijd gelijk is aan mindere kwaliteit.

<< vorige volgende >>