Svartsot  - Mulmets Viser

Svartsot - Mulmets Viser

Label : Napalm Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : Nu weten we meteen wie er de plak zwaait in Svartsot: gitarist Cris J.S. Frederiksen. Vlak na de Aaskereia tour met Tyr, Alestorm en Hollenthon in het najaar van 2008 stond hij er plots alleen voor en toch klinkt 'Mulmets Viser' (Songs of the Darkness) als een heel logisch vervolg op 'Ravnenes Saga'. Dit debuutalbum werd erg goed ontvangen en ook ik zwaaide met behoorlijk wat lof. Svartsot leende hier en daar wel wat Amon Amarth riffs, maar toch klonk 'Ravnenes Saga' anders dan andere folk metal bands. Melodieuze death metal is de basis - zeker versterkt door de lage grunt van de zanger - maar de folky gitaarlijnen worden bij Svartsot driftig achterna gezeten door ludiek fluitspel.

Wie maakt naast Cris nu deel uit van dit Deense folk metal gezelschap? Nieuwe zanger is Thor Bager. Zijn lage grunts lijken sterk op die van de voorganger, maar hij switcht nergens naar blackish screams. Dat is een merkbaar verschil. Stewart Lewis, de man van de fluitjes zag zich genoodzaakt uit de band te stappen voor onbepaalde duur wegens familiale omstandigheden. Hij komt waarschijnlijk nog wel terug, maar tot die tijd wordt zijn plaats ingenomen door Hans Jorgen Martinus Hansen. Hij redde de band al eerder uit de nood tijdens de tour en speelt bovendien ook mandoline en accordeon. Nieuwe (Engelse) bassist James Atkin schreef ook alle teksten, maar ze zijn vertaald in het Deens, want Deense teksten blijft een kenmerk van Svartsot. Wat de gitaren betreft krijgt Cris hulp van Cliff Nemanim en achter de drums vinden we nu Danni Lyse Jelsgaard.

We horen meer mandoline dan op het vorige album. Het eerste nummer 'Aethelred' begint er al mee. Het gros van de nummers heeft een hups, vrij snel ritme - het polka-achtige 'Pa Odden Af Hans Hedenske Svaerd' voorop. Alleen in het tweede nummer 'Lokkevisen' horen we geen fluit, in alle andere songs is dat wel opvallend aanwezig. 'Havfruens Kvad' is tot hier toe het meest aanstekelijke nummer. We hebben ook een aantal songs waar het gitaarwerk me sterk aan Amon Amarth doet denken. Dat geldt voor 'Jojen Pa Glodende Paele' en het flink hakkende 'Jagten'. Het nummer dat me het meest aanspreekt is het lange 'Den Svarte Sot'. Het start semi-akoestisch met percussie en gitaar en schiet dan los in opzwepende mediumtempo riffs. De sterke melodien zijn weemoedig en er is meer afwisseling in de zang. Mooie mandoline klanken komen volop aan bod in 'Kromandes Datter'. De songs vragen wat meer tijd om echt aan te slaan, maar algemeen bekeken heeft Svartsot de storm trots doorstaan. 'Mulmets Viser' is dan ook een aanrader voor elke folk metal fan. De digipack editie bevat twee bonus tracks en ander artwork. Gaat dat onderzoeken vanaf 26 maart, want dan pas ligt deze brok Deens plezier over Vikingen, drinken en vrouwen bij je platenboer.

<< vorige volgende >>