Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Nechochwen  - Azimuths To The Otherworld

Nechochwen - Azimuths To The Otherworld

Label : Bindrune Recordings | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Vera : Slechts zelden kom je in dit wereldje albums tegen die zover afwijken van de standaardnormen in metal dat je er even voor moet gaan zitten. Met Nechochwen hebben we iets apart en intrigerend in handen. Dit is het éénmansproject - de naam Nechochwen betekent de eenzaat - van Aaron Carey, een Amerikaan met half Indiaans bloed. Gefascineerd door zijn oorspronkelijke afkomst verdiepte de klassiek geschoolde gitarist - hij geeft ook les - zich in de cultuur van zijn voorvaderen, de Indianen die zo slecht behandeld zijn door de nieuwe bewoners van het overzeese continent.

Zijn interesse in metal ontstond al op heel jonge leeftijd en misschien kent iemand hem wel als gitarist van Angelrust of als de helft van het akoestische duo Forest Of The Soul. Onder de naam Nechochwen bracht hij het debuutalbum 'Agonkian Mythos' uit op Dark Horizon Records. Het tweede album dat we hier bespreken heet 'Azimuths To The Otherworld', komt uit op Bindrune Recordings en heeft een meer metalgerichte aanpak. Deze metal invloeden komen voornamelijk uit black en doom metal. Ik denk aan innovatieve outfits als Ulver, Agalloch en October Falls.

Een passionele zoektocht van een moderne Amerikaan, vervat in etnische klanken uit het verleden, dat is het geworden. Een album dat de luisteraar aanzet tot fantasie over lang vervlogen tijden. Maar toch is het een modern klinkend album, begrijp me niet verkeerd. Grote stukken van het album zijn instrumentaal en veelal beheerst door akoestische gitaren. Met die heldere, tokkelende klanken vangt het album ook aan, weldra aangevuld met percussie. Gewichtig gesproken stukken nemen ons mee op 's mans ontdekkingsreis. Maar in dit eerste nummer, voorzien van een titel voor ingewijden ('Allumhammochwen: The Crossing') passeren er ook al enkele heftige black metal passages, steeds afgewisseld met tokkelende gitaren en etnische zang, een enkele maal zelfs een gitaarsolo. In feite is dit eerste nummer al een blauwdruk van waar dit album voor staat. Het tweede nummer is trager, met een erg mooi begin. De zang is sferisch en folkloristisch. 'Gissis Mikana' is akoestisch en instrumentaal, waarna er in 'Red Ocher' weer een uitval in black metal stijl met stoere zang is (maar ook slide gitaar). De kortere instrumentale nummers worden de ene keer door gitaar beheerst, een ander door klassieke piano, een volgend door de melancholieke tonen van fluit, dan weer etnische percussie. Dit is een ontdekkingsreis in de ware zin van het woord! Het timbre van dit album is atmosferisch, donker en heel bezwerend. Doom invloeden in de vorm van zware gitaren komen aan bod in het uit vier delen bestaande 'Four Effigies' en het afsluitende 'Graves Of Grandeur'. Dikwijls zijn het ook uitwaaierende klanken die een weidse sfeer scheppen. Nergens wordt deze reis minder spannend en in die optiek denk ik wel dat het goed is dat dit tweede album ook enkele heftige black en doom passages heeft, met akoestische gitaren alleen dreigt de boodschap te eentonig te worden. Nu is 'Azimuths To The Otherworld' een album geworden dat echt inspirerend en beklijvend is. En… heel apart!

<< vorige volgende >>