Saxon - Innocence Is No Excuse

Saxon - Innocence Is No Excuse

Label : EMI | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Re-release

Richard V. : Medio jaren tachtig was Saxon een band die op twee gedachten hinkte; enerzijds wilde men de NWOBHM fans behagen en anderzijds wilde men graag de Amerikaanse markt veroveren. Die tweeslachtigheid resulteerde in een reeks matige albums die vlees noch vis waren. 'Crusader' was een commercile knieval die aan de andere kant van de Atlantische Oceaan niet voor het gewenste succes zorgde en die veel Europese fans van het eerste uur werd verfoeid. Met 'Innocence Is No Excuse' (1985) wilde Saxon de schade op het Europese thuisfront herstellen, maar slaagde daar slechts ten dele in.

Het album is iets minder gepolijst dan 'Crusader', maar toch nog tamelijk zoetsappig vergeleken met de klassieke voorgangers begin jaren tachtig. Vooral de melodieuze koortjes roepen associaties op met bands als Loverboy en Night Ranger. De composities halen echter niet van het niveau van die bands. Echt slecht is het ook niet, maar alle nummers ontberen de energie, riffs en originaliteit van de NWOBHM periode. De tien composities zijn stuk voor stuk simpele, lekker in het gehoor liggende melodieuze hardrocknummers met soms fraaie solo's en meezingbare refreinen. Slechts door de karakteristieke stem van Biff Byford blijft het klinken als Saxon. De single 'Rock 'n' Roll Gypsy' en het slepende 'Broken Heroes' duiken incidenteel nog wel eens op in de setlist, maar de rest is al lang en breed vergeten door band en fans. Pas toen de makers van de comedy 'Spinal Tap' verklapten dat de film was gebaseerd op Saxon, werd met andere ogen naar deze periode van de band gekeken.

Het bonusmateriaal is zoals op alle EMI heruitgaven weer dik in orde. De b-kantjes 'Live Fast Die Young' en 'Krakatoa' hebben de geest van de begindagen de te traag gespeelde medley van drie nummers van 'Strong Arm Of The Law' en 'Warrior' zijn leuk om te horen.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>