In Vain - Mantra

In Vain - Mantra

Label : Indie Recordings | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Bart : Gelukkig nieuwjaar! Ja, dat is precies wat ik dacht toen ik tot mijn verrassing deze naarstig afgewachte nieuwe plaat van Noorwegen's In Vain binnenkreeg. Na hun debuut 'The Latter Rain', die me totaal omver blies met een geweldige mengeling van groovende black-technische metal inclusief scheepsladingen metaalvrije invloeden, was ik erg benieuwd naar wat de volgende stap van de band zou zijn. Eerst was ik een beetje teleurgesteld: ik werd niet bepaald verrast door nieuwe wendingen en invloeden. Ik wilde de band al bijna afschuiven als een 'many-tric-one-tric pony'. Maar toen luisterde ik eens wat meer. En nog wat meer. En dan word je gegrepen, net als bij die vorige. Maar deze keer zelfs beter. Jongens en meisjes, waar te beginnen…dit schijfje is niet makkelijk te ontleden, dat kan ik jullie vertellen…

…nou, laten we wat verheldering brengen door hun twee eigen werkjes te vergelijken. Deze nieuwe plaat heeft heel wat minder gastmuzikanten: het is meer een geconcentreerd bandgebeuren. Het lijkt er ook op dat de persoon verantwoordelijk voor de composities en gitaarriffs door andere bands is beïnvloed deze keer. Op hun debuut dacht ik soms aan een mix tussen Opeth en Pantera wanneer de riffs op de voorgrond traden. Nu lijken we een stukje terug in de tijd te gaan: de metal riffs lijken meer op klassieke thrash à la Megadeth. Het gitaargeluid is wat organischer geworden. De nummers zijn meer…nou ja, gewoon weer geweldig zoals we dat verwachtten dankzij 'The Latter Rain'. 'Mantra' is ook weer tot de nok toe gevuld met materiaal dat je van je sokken blaast en je blootvoets meesleurt naar een andere wereld. De emoties, nu meer dan tevoren, zijn groots, puur en intens. De zang is zo divers als maar zijn kan: screams, emotionele schreeuwzang, grunts, gefluister, Indiaans gezang, majestueuze zuivere zang. Die zuivere samenzang is echt vaak prachtig. Net zoals de geweldige en herkenbare moderne metal drumstijl, het heerlijke gitaarwerk en de smaakvolle toetsen. Niet alles klinkt nog helemaal natuurlijk en logisch, maar de band laat zeker horen dat ze hun verblijfsvergunning ruimschoots verzekerd hebben. Had ik al hun opvolger van 'Their Spirits Ride With The Wind', genaamd 'Wyakin', genoemd? En de schitterende verwijzing naar de Mississippi Blues? Verdulleme, er is simpelweg teveel om op te noemen! Haal dit gewoon in huis en laat het op je inwerken! In Vain is een klasse apart!

<< vorige volgende >>