Overkill - Ironbound

Overkill - Ironbound

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Nima : Wanneer er een nieuw album van Overkill gaat verschijnen is het altijd afwachten wat de New Jersey ons voorschotelt. Je kunt namelijk alles zeggen over deze band, maar niet dat ze ooit een album twee keer hebben gemaakt! Elk album verschilt weer van diens voorgangers, echter zonder het Overkill geluid te verliezen.

De zestiende studioalbum 'Ironbound', dat eind januari het levenslicht ziet, is geen uitzondering. Al vanaf de intro van opener 'The Green And Black' en de daaropvolgende gitaarriffs is het geheel herkenbaar als Overkill. Laat ik eerst even duidelijk maken dat ik de vorige plaat 'Immortalis' zeer zeker wist te waarderen. Maar na het horen van 'Ironbound' kan ik die plaat wel een beetje "vergeten. Het nieuw duivelskindje is namelijk veel sterker, sneller en agressiever uitgevallen dan diens voorganger en weet me van begin tot eind op het puntje van mijn stoel te houden. Godnondeju zeg, wat is dit een gaaf album geworden! Elk riff weet je stevig bij de strot te grijpen en elke noot wordt op het juist moment ingezet. Bobby klinkt nog altijd uit duizenden herkenbaar en klinkt overtuigender dan op de laatste - pak hem beet - vijf studioplaten!

Hoewel Overkill nooit ver van zijn thrash roots afweek, kan ik gerust zeggen dat ze met 'Ironbound' wel flink teruggrijpen naar de thrashdagen van weleer. Dit is namelijk THRASH METAL! Juist, in hoofdletters! Iets anders wat je niet van Overkill kan zeggen is dat hun platen eentonig klinken en opnieuw is 'Ironbound' geen uitzondering. Zo bevat het album ultieme snelheidsduivels zoals 'Bring Me The Night', 'Endless War' en het titelnummer, maar ook meer dreigende mid-tempo headbangers zoals het prachtige 'The Goal Is Your Soul' en 'The Head And Heart'. De acht minuten durende opener 'The Green And Black' is een zeer afwisselend nummer, waarbij alle Overkill-elementen naar voren komen.

De rest van de songs doen echter niet onder de voornoemde nummers en daar waar ik op 'Immortalis' echte uitschieters miste, bevat 'Ironbound' eigenlijk alleen maar toppers. Dit is ongetwijfeld het sterkste album van Overkill in jaren en dat zegt heel veel. Het knappe is ook dat het album absoluut niet gedateerd klinkt en de potentie heeft om een erg breed publiek aan te spreken. En dat terwijl de muziek absoluut niet toegankelijk is! Dit is gewoon een metalen meesterwerk en een must voor elk zichzelf respecterend metalhead! Heb ik mezelf duidelijk gemaakt?

<< vorige volgende >>