Swallow The Sun - New Moon

Swallow The Sun - New Moon

Label : Spinefarm | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Zeldzaam zijn de doom metal bands waarbij je aandacht toch niet even wegvliegt naar andere oorden. Eén van de bands die nu al sinds 2003 me telkens verbaasd door nieuwe uitdagingen aan te gaan en me verrast met een verregaande liefde en bezieling voor de muziek die men maakt is Swallow The Sun. Hun albums graven diep in de melancholische ziel van de Finse winter (let maar op de naam van de band), maar hebben een melodieuze lichtvoetigheid die het geheel te behappen maakt voor heel wat reguliere metal fans. Een sterke troef, die met het uitbrengen van 'New Moon' nog meer mensen over de streep gaat trekken.

In oktober 2008 bracht Swallow The Sun' Plague Of Butterflies' uit, een ambitieus project dat geschreven was voor een ballet en hoofdcomponist/gitarist Juha Raivio kon zelfs zijn bewondering voor progressieve bands in de jaren zeventig kwijt in dit vijfendertig minuten durende epos. Voor het vierde volledige album grijpt men terug naar het concept van acht vrij lange songs en gaat men alweer net wat dieper dan voorheen. Het is een natuurlijke evolutie van een actieve band. In opener 'These Woods Breathe Evil' laat men bijvoorbeeld enige black metal invloeden zegevieren. Dit merkten we al eens eerder in mindere mate, maar nu gaat frontman Mikko Kotamäki toch aardig tekeer, al worden we ook in de watten gelegd door zalvende gesproken stukken en verfijnd gitaarwerk. De geest van Katatonia en My Dying Bride zit diep ingeworteld in een compositie als 'Falling World'. Eén van de bewijzen van Swallow The Sun's immer groeiend engagement is dat men voor dit album naar Zweden trok om op te nemen met de bekende producer Jens Bogren, heer en meester in de Fascination Street Studios. Daar kwamen Katatonia en Opeth ook al meermaals over de vloer en de vocale gastbijdrage van Dan Swanö (eveneens wonend in Örebro en een begrip in de scène) is de kers op de taart.

'Lights On The Lake' kreeg als subtitel 'Horror pt III' en kent enige muzikale overeenkomsten met het verleden, doch ook vrouwelijke vocalen van Aleah. Maar spoedig weerklinkt een uitval met woeste grunts, dramatische pianoklanken en zinderende riffs die uitdijen als het universum. Heel weemoedig en enige referenties met Finse gothic metal heeft het titelnummer. 'Servant Of Sorrow' manifesteert zich vrij schreeuwerig en energiek, maar er is ook een beschouwende passage. Het laatste nummer 'Weight Of The Dead' houdt nog een verrassing in. Je zou het een magnum opus van dit album kunnen noemen. Een gebroken stem vol wanhoop wordt verscheurd door zware doom riffs. Deze galmen na in je achterhoofd. Traag en slepend vervolgt onze reis zich, enigszins gesublimeerd door sierlijke gitaarsolo's en zalvende toetsen. Na enige vrome gezangen wordt woede geventileerd door gekrijs. Een gesproken apocalyptische boodschap die nagalmt in 2010 en de weg effent naar meerdere eer en glorie voor Swallow The Sun…

<< vorige volgende >>