Ted Nugent - Craveman

Ted Nugent - Craveman

Label : Metal Mind Productions | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Re-release

Richard V. : Een paar jaar geleden bracht het Engelse Rock Candy ge-remasterde versies van Ted Nugent's klassiekers uit de jaren zeventig op de markt. Eerder dit jaar bracht Eagle Rock een aantal Nugent cd's uit de jaren tachtig als 'Penetrator' en 'Little Miss Dangerous'opnieuw uit. Blijkbaar is het nu al tijd om Nugent's werk uit het huidige decennium opnieuw uit te brengen want het Poolse Metal Mind label komt met een heruitgave van 'Craveman' uit 2002 aanzetten.

Hoewel dit album opnieuw gemastered is, zijn de verschillen met het origineel alleen met high-end audioapparatuur waarneembaar. 'Craveman' was, is en blijft waarschijnlijk Ted Nugent's hardste album ooit. Dat komt vooral door de zuivere en tegelijk spijkerharde productie. De ritmesectie dondert uit de speakers en Nugent gaat daar met zijn kolossale gitaargeluid en geschreeuw als een orkaan overheen. Het geluid mag dan indrukwekkend zijn, het is tegelijk het manco van de plaat want elk muzikaal avontuur gaat ten onder in de stroom decibellen en geschreeuw. Ondanks een paar geslaagde nummers als 'Wang Dang Doodle', 'Raw Dogs & Warhogs' en 'Earthtones' is 'Craveman' vooral een monotone plaat. Zelfs verbaal is het niet veel beter. Waren de teksten van Nugent vroeger dubbelzinnig, tegenwoordig zijn ze vooral plat en zelfs puberaal. Liedjes met titels als 'My Baby Likes Butter On Her Gritz' of 'Pussywhipped' zeggen eigenlijk genoeg. Ted baart de laatste jaren meer opzien met zijn politieke uitspraken dan met zijn muziek. Zijn composities lijden aan hetzelfde euvel als zijn luidkeels gedeclameerde visie: gebrek aan nuance.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>