Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Various Artists - A Tribute To Abba

Various Artists - A Tribute To Abba

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Horst : Kijk, je hebt Tributes, en je hebt Tributes. 'Zit daar verschil in dan?', hoor ik U reeds denken. Jazeker, ik zal het even verduidelijken. De meeste (zoniet alle) Tributes die in Metal land uitkomen behandelen min of meer legendarische metal bands (en de term 'legendarisch' moeten we vaak met een kilo zout nemen, maar dat terzijde). Dit levert soms geweldige platen op, denk maar eens aan de twee Judas Priest tributes (Legends Of Metal Vol. 1 en 2), of 'Nativity In Black - A Tribute To Black Sabbath'. Helaas komen er tegenwoordig teveel Tributes uit die alleen maar bedoeld zijn om fans financieel een poot uit te draaien en mee te liften op het succes van een ander, met als tragische dieptepunten het 'Tribute To King Diamond' en 'Metallic Assault - A Tribute To Metallica' (zie onze archieven voor de recensies). Wat je echter veel minder vaak ziet (eigenlijk nooit dus), is een Tribute met alleen maar Metal bands die een Top 40 band coveren. Deze plaat, 'A Tribute To Abba' zal dan ook wellicht wel de aanzet zijn tot een nieuw geluid in de Tribute wereld. Vind ik dat op voorhand al erg? Nou, nee. Het grote voordeel van het coveren van niet-metal songs is dat je altijd het element van verassing hebt, want laten we wel wezen, ooit wel eens een nummer als 'Thank You For The Music' in een vette double-bass uitvoering gehoord? Ik dacht het niet nee, en dat soort dingen maakt juist dit Tribute zo leuk. Ik bedoel, ik als ouwe lul zijnde heb de gehele bloeiperiode van het Zweedse Abba meegemaakt (niet dat ik veel keus had, je hoefde de radio maar aam te zetten in de jaren 70 en begin jaren 80, en terstond werd je doodgegooid met de ene Abba hit na de andere). Toendertijd vond ik het allemaal maar waanzinnig slecht, maar nu, 18 jaar later, is het een soort jeugdsentiment geworden, en ach, muzikaal gezien zat het natuurlijk prima in elkaar. Bij Nuclear Blast zitten er waarschijnlijk ook van dat soort types, en zo kwam er iemand op het idee om maar eens een metalen Abba Tribute in elkaar te schroeven. Het resultaat : hilarisch! De CD trapt af met Therion's bewerking van 'Summer Night City', inclusief het koor, en het klopt werkelijk aan alle kanten. De grootste grap is (helaas) nummer twee al, waarin Metalium geen spaan heel laat van de ballad 'Thank You For The Music'. Alleen het intro is nog zoals het hoordt, maar daarna is het double-bass beuken geblazen (inclusief een onbeschaafde 'burps' tijdens de brug). Sinergy vervolgt het feest met een vette uitvoering van 'Gimme, Gimme, Gimme', prima gezongen door Kimberly Goss. Dan is het de beurt aan At Vance (voor mij onbekend) die 'Money, Money, Money' door de mangel halen, waarbij men trouw blijft aan het originele tempo, maar de krijsende vocalen zijn toch ff anders dan ik van Agnetha of Anni-Frid gewend was. Ondanks het feit dat Lefay ondertussen niet meer bestaat, zijn ze toch aanwezig op dit Tribute, middels een stevige metal versie van 'Voulez-Vouz'. Kent iemand Paradox nog? Ik was ze stiekem eigenlijk vergeten, maar schijnbaar bestaan ze nog steeds, en hebben het breekbare liefdesliedje 'S.O.S.' omgetoverd in een klassieke Speed Metal track. Het combo Rough Silk was mij ook niet bekend, maar bij hun, bij tijd en wijle Rammstein-achtige, uitvoering van 'Take A Change On Me' kan ik een grote schaterlach niet onderdrukken. Ik heb trouwens in een Abba documantaire ooit gezien dat er van het nummer 'Chiquitita' vier versies waren geschreven, waaronder één rock versie. Nooit gedacht dat het ooit zo uitgevoerd zou worden, maar Spiral Tower komt er prima mee weg (al is de zang af en toe wat valsig). Sargant Fury bestaat al jaren niet meer, maar hebben schijnbaar ooit eens 'Eagle' gecoverd, en die is dan ook op dit Tribute tercht gekomen. Nu denk ik persoonlijk dat 'Eagle' het makkelijkst is om te vormen tot een goed Hardrock nummer, maar met deze versie ben ik toch niet helemaal content. Deze mannen spelen het een tikje sneller dan het origineel, wat ten koste gaat van de sfeer. Hoe het wel kan bewees Rob Rock op zijn solo album 'Rage Of Creation', maar helaas staat zijn versie niet op dit Tribute. De enige Abba ballad die ook echt een ballad gebleven is op deze CD is 'One Of Us', in de uitvoering van Flowing Tears, niet echt schokkend dus (kan zo in de Arbeidsvitaminen). Hetzelfde matige pijl blijft gehandhaafd door de softe, happy metal uitvoering van de Songfestival kraker 'Waterloo', door Nation. Deze versie klinkt zo zoet dat hij dat mongolenfestijn onder leiding van oppernicht De Leeuw moeiteloos opnieuw zou kunnen winnen. De boel wordt weer iets vrolijker als Custard 'Super Trouper' van een metalachtig jasje voorziet. Tad Morose neemt hierna de fakkel over en weet van 'Knowing Me, Knowing You' waarachtig een bijna Doom Metal nummer te maken (wat me zelfs een beetje doet denken aan Nevermore!). Het pretpakket wordt uiteindelijk afgesloten met een bijzonder grappige punkrock versie van 'Dancing Queen', vertolkt door de heren van Glow. Ik denk niet dat het veel zin heeft om hier nog een cijfer op te plakken, daar is dit Tribute wellicht wat te vreemd voor, maar ik garandeer je dat deze plaat het uitstekend zal doen op feesten en partijen, en wat mij betreft mag ie de godganse dag gedraaid worden in Dynamo Open Air's 24-uurs tent.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>