Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Woodland - Dreamality

Woodland - Dreamality

Label : CCP Records | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Vera : Vier muzikanten uit Lübeck (Duitsland) werken sinds 2004 aan het ontwikkelen van een eigen stijl. Na enkele demo's verschijnt het volwaardige debuut 'Dreamality' eind november via CCP Records. Het album vergt meerdere luisterbeurten. Mijn eerste indruk was allesbehalve positief, maar nadat ik me vastgebeten had in dit werkje dat een uur duurt, komen er toch wel enkele positieve punten bovendrijven. Het is underground, laat ik dat al voorop stellen. De drums klinken soms ondermaats, de vrouwelijke vocalen zijn soms flauwtjes (denk aan een mindere versie van Nena '99 Luftballons' hoezee) en enige houterigheid is niet te ontkennen in de structuren.

Toch heeft 'Dreamality' zeker momenten waar je van geniet. Die zogenaamde eigen stijl manifesteert zich in een grote verscheidenheid aan stijlen. Progressieve folk zou het beter doen als samenvatting dan black/pagan metal, maar de keuzes zijn nu eenmaal beperkt. Men heeft ook verschillende thema's verwerkt in 'Dreamality'. We worden meegenomen op een muzikale reis van sagen, mythes en dramatische vertellingen. Het eerste nummer gaat bijvoorbeeld over een goedogende fraulein die schippers in de vernieling brengt als ze ingaan op haar lokroep. Is dit niet gewoon een andere versie van de Lorelei nimf? Muzikaal horen we de rivier klotsen tussen semi-akoestische gitaren, riffs vallen in en kloeke bardenzang weerklinkt. Even later gaat men over tot black metal screams. Af en toe laat ritmegitarist Koopie haar onvaste stem al horen. Het einde is gewoon chaotisch. We zetten door. Want met de 'Prelude' begint dan weer een ander verhaal. De muziek zwelt aan tijdens de vertelling. Ene Violet sterft plots en laat een vloek na op haar minnaar. Zij zal niet rusten voor hij ook heengaat. Kan het meer pathetisch? 'Dreamality' is echter wel één van de betere nummers op dit album. Lieflijke zang van onze kinderlijk zingende Koopie, af en toe een ferme grunt en mooie gitaarornamenten. Dit komt vooral tot zijn recht wanneer je de tekst volgt.

'Warriors Of Death' is dan weer andere koek. Vooral mannelijke grunts, wat Amon Amarth riffs ertussen gegooid en hakkend drumwerk (slechte productie trouwens). Een ronduit zwak nummer is 'Nachtgesänge'. Op die eeuwenlange nanana gezangen zit ik echt niet te wachten. Vervolgens belanden we in een aantal in het Duits gezongen nummers (hoeven we ons tenminste niet te ergeren aan dat accent). 'Woyzeck' - ook alweer een telg van zeven minuten - serveert ons thrash riffs, melodieuze solo's, een kentering met trage doom riffs en schreeuw van bassist/grunter Schmidt en zelfs een semi-akoestisch interludium. Niet slecht. In het bedachtzame, semi-akoestische 'Abendsonne' mag Koopie dan weer haar keeltje opentrekken. Niet iedereen zal er gecharmeerd door zijn, maar ik vind het een tof nummer. Een ballade zeg maar. Het laatste nummer belooft ons bijna twintig minuten. Het eigenlijke nummer 'Fulfil My Destiny' is best goed met black metal stukken afgewisseld met vrouwelijke vocalen en uiteindelijk uitwaaierende gitaarklanken. Na negen minuten dommel ik in om dan nog vijf minuten een punky niemendalletje te ondergaan. De dramatiek komt niet altijd geloofwaardig over en de houterige presentatie is ook niet alles, maar toch geef ik Woodland het voordeel van de twijfel voor volgende albums.

<< vorige volgende >>