Omar Rodriguez Lopez - Xenophanes

Omar Rodriguez Lopez - Xenophanes

Label : | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Richard G. : Met het werk van de progressieve rockband The Mars Volta ben ik bekend, met de vele andere uitspattingen die de drijvende kracht achter TMV, Omar Rodriguez Lopez, geproduceerd heeft minder. Waar mijn eigen kennis tekortschiet beschik ik gelukkig wel over een kennis op wiens uitgebreide feitenkennis van en bespiegelingen op ORL's persoonlijke discografie onderstaand verhaal grotendeels gebaseerd is. Tom, je wordt bedankt en alvast mijn excuses voor het verdraaien van je woorden!

Sinds 2007 heeft componist/multi-instrumentalist Omar Rodriguez Lopez niet minder dan zestien (!) albums uitgebracht onder verschillende noemers en met verschillende, in meer en mindere mate van TMV afwijkende line-ups. De laatste release heet 'Xenophanes' en verschijnt onder zijn eigen naam. Het geheel is erg ritmisch georiënteerd en herbergt veel latino invloeden, mede door de jazzy drumstijl van Thomas Pridgen, die overigens een puike fusion-performance neerzet. Het album ligt minder in de lijn van hardrockige releases zoals 'Old Money' en 'The Bedlam in Goliath', maar het is tegelijkertijd minder poppy dan de nieuwste TMV-release 'Octahedron' (naar eigen zeggen een album om fans te verliezen) en minder radicaal dan het briljante 'Cryptomnesia' (naar eigen zeggen het nieuwe TMV-album). Omar neemt de (Spaanstalige) leadzang zelf op zich en Ximena Sariñana Rivera verzorgt de tweede stem.

Qua experimentaliteit haalt de plaat het niet bij de extreme vaagheid van de vroege soloplaten, zoals de continue drugstrip van de Amsterdam Series (zie bijvoorbeeld 'A Manual Dexterity',2004). Omar is al een tijd hyper-clean en dat komt de coherentie van zijn albums alleen maar ten goede. Ook is de plaat niet zo hard en 'elektrisch' als de eerste incarnatie van de ORL Group en Quintet (met Money Mark, John Frusciante en Jon Theodore). De composities zijn over het algemeen subtieler en meer doordacht, met gelaagde songstructuren en geplande maar niet minder originele uitspattingen. Het materiaal houdt het midden tussen echte songs en meer jazz/fusion werk. Omars riffs zijn meer loom en uitgesponnen dan hypernerveus en rocky: eerder dienstig in het totaalplaatje dan dat ze centraal staan.

Al met al is 'Xenophanes' misschien nog wel het beste te vatten onder de volgende trefwoorden: song georiënteerd, jazzy, latino, spontaan en toch gestructureerd. Meester-orkestrator Omar Rodriguez Lopez is ondertussen altijd opvallend aanwezig op de achtergrond, de touwtjes stevig in handen.

<< vorige volgende >>