Elis  - Catharsis

Elis - Catharsis

Label : Napalm Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : In 2006 kwam de Liechtensteinse formatie Elis op een trieste manier in het nieuws toen hun jonge zangeres Sabine Dnser plots overleed vlak na de opname van het album 'Griefshire'. Men besloot uiteindelijk om toch verder te gaan met Elis en ging op zoek naar een nieuwe zangeres. De keuze viel op Sandra Schleret (ex-Dreams Of Sanity, Siegfried). In 2007 ging men vooral veel de baan op. In de lente toerde men met Kotipelto en Chris Caffery, in de herfst volgde een Europese tournee met ASP. Na een ep met enkele nummers waar Sabine nog te horen was en de single 'Show Me The Way' bleven de fans, wat nieuw materiaal betreft, lang op hun honger zitten.

In 2008 besloot men de live shows te beperken en zich te concentreren op het schrijven van een nieuw album. Niet alleen de dood van Sabine, maar ook Sandra's gevecht tegen kanker zijn onderwerpen die van 'Catharsis' een erg donker en harder album maken. De titel is er al duidelijk over: alle pijn en frustratie van de afgelopen periode moest eruit om gezuiverd aan een nieuw hoofdstuk te beginnen. In de muziek van Elis waren harde gitaren steeds prominent aanwezig, op 'Catharsis' is dit nog meer het geval. Vele songs charmeren ook door een mooie gitaarsolo. De hardere koers die de band vaart vertaalt zich ook in meer grunts van bassist Tom Saxer. Een positieve evolutie als je het mij vraagt, want al is de stem van Sandra feeriek en krachtig, met alleen vrouwelijke vocalen wordt het toch wat eentonig. De nieuwe zangeres toont zich op 'Catharsis' trouwens een erg geschikte frontvrouwe met een goede stem.

Hoe kordaat haar zang kan zijn horen we al tijdens het a-capella begin van 'Core Of Life'. Verder heersen harde gitaren, ook in de tweede track 'Twinkling Shadow'. 'Warrior's Tale' biedt een verrassing: niet alleen de lieflijke zang van Sandra, maar ook de lage donkerbruine gotische stem van Michelle Darkness (End Of Green). Het nummer wordt aangezet met frivole strijkersarrangementen, iets wat weer bijzonder smaakvol toegepast wordt in enkele nummers - ook in de mooie ballad 'Rainbow' - en te danken is aan de kunde van Alexander Krull en diens Mastersound Studio. De productie is krachtig, maar glad. De meeste nummers vallen onder de noemer "niet al te bombastische gothic metal met fraai gitaarwerk, maar enkele wil ik nog apart vermelden. ''I Come Undone' bijvoorbeeld wordt hier zeer gesmaakt. Na de ruimtelijke basloopjes lijkt dit wel een AC/DC track. Tot de zang begint natuurlijk. Twee nummers worden in het Duits gezongen (zoals gewoonlijk) en het duistere begin van 'Rainbow' heeft eenzelfde sfeertje als 'The Streets Of Philadelphia' van Bruce Springsteen. Misschien is dit een vreemde vergelijking, maar ik had nu eenmaal die indruk. 'Catharsis' is een puik album dat liefhebbers van female fronted bands zeker zal bevallen.

<< vorige volgende >>