Nile - Those Whom The Gods Detest

Nile - Those Whom The Gods Detest

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Atwater : Bij de vorige release van Nile sloeg collega Menno de spijker op de kop. "Hoe lang kan Nile met dit concept weg komen?” Toen ik ook nog hoorde dat Eric Rutan (Hate Eternal) de drums op 'Those Whom The Gods Detest' ging produceren zag ik een zeer zware bui boven de catacombs hangen... Maar om alle fans niet langer in spanning te houden: met 'Those Whom The Gods Detest' zet Nile een mijlpaal voor de band, en het genre zelf! De band heeft ingezien dat ze zich conceptueel moesten uitbouwen, en ze zijn er in geslaagd om met 'Those Whom The Gods Detest' zichzelf te presenteren als de Nile die we gewend zijn, maar dan met anabole armen, om alle invloeden die Nile kent te combineren tot het offer dat de jaarlijsten gaat domineren! Ongelofelijk, wat is deze plaat divers, technisch, dynamisch, bruut, episch en verrassend goed geproduceerd (blijkbaar wist die Rutan dan toch eindelijk iets op een goede manier op CD krijgen)!

Het eigen geluid van de band is gebleven, de inslag is iets meer uitgebouwd door het goed toepassen van andere invloeden, zowel conventioneel als progressief. Progressief omdat Karl het had over een Irakese luit en Hindu stuff. Nouja, hij kan mij zoveel uitleggen als ie zelf wil, ik kan tÚch geen middeleeuwse luit onderscheiden van een Oosterse. En Hindu stuff? Stuff maken we hier in Nederland zelf wel hË? Conventioneel omdat we in ieder geval horen dat Nile extra energie heeft gestoken in het toepassen van metalinvloeden die de band een stabiele basis geeft, waardoor ze het extra zetje kunnen geven in het nog onontdekte! Zo vind ik op 'Those Whom The Gods Detest' meer standaard death metal rifs en muzikale patronen waarmee de band een vaste basis houdt in hun muziek. Ook klinkt het album duisterder dan de voorgaande platen, iets wat de sfeer ten goede komt.

Op vocaal gebied ondersteunen diverse grunts, zang, schreeuwen, koren etc. allemaal heel doordacht, met verschillende dynamiek, het specifieke nummer. De toepassing van onconventionele instrumenten is goed afgewogen, het versterkt dynamiek, sfeer en klank. De drums worden door dit alles nog meer geÔntegreerd in het spel van de hele band. Soms is het technisch, soms snel, maar vooral veel dynamischer. Je zou wellicht verwachten dat een plaat die op deze manier geconstrueerd wordt het een en ander gaat verliezen aan enthousiasme of in ieder geval spontaniteit. Nou, ik kan je vertellen dat ik er geen spoortje van kan ontdekken! Tekstueel is er het een en ander veranderd zoals de titel van de plaat al aangeeft. Deze verandering werd door Karl zelf al aangekondigd in eerdere persberichten. "The concept is that all of us who play and listen to metal are the people that the gods hate. So the new album is a unified rejection of the gods - any god, every god. Not any one in particular, but all of 'em." Hoe dat tekstueel gedaan is, weet ik echter niet. Songteksten waren bij het schrijven van deze review niet voor handen.

Nile laat de impasse in het death metal wereldje achter zich door te laten zien dat vernieuwen niet inherent leidt tot ontgroeien van de fanbase of vercommercialiseren!

<< vorige volgende >>