Listen live to Radio Arrow Classic Rock
I Chaos - I Chaos

I Chaos - I Chaos

Label : Eigen beheer | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Demo

Ramon : Ding dong! Er staat een nieuwe ster voor de deur. "Goedemorgen, mijn naam is Ramon, van Lords of Metal, u bent I Chaos? Welkom”. Met ex-leden van Creepmine (ik herinner me de kwalificatie "een agressieve Paradise Lost”), die bassist Joost van der Graaf levert (voorheen ook Cypher), Epica (drummer Koen Herfst) en Blo.Torch (gitarist Rory Hansen), presenteert de band zich indrukwekkend. Zanger Harry van Breda completeert het kwartet, overigens. Die zou je kunnen kennen als gitarist van Xantossa, maar als ik I Chaos zo hoor, zal het in 2008 opgeheven Xantossa zijn gemoederen niet al te lang meer bezig houden. Die gingen overigens een beste tijd mee, maar goed. I Chaos is strak, energiek, agressief, thrashy en super bruut, zonder dat het ongenuanceerd wordt. Ik hoop dan ook dat de terughoudendheid waarmee menig optreden van Xantossa voorbij ging is verruild voor een trotste podiumpresentatie. Want ofschoon zijn vocalen redelijk beperkt blijven tot de fameuze rochel grunt, past het mooi in het plaatje en het stoort mij dit keer nauwelijks. Ook omdat er op de achtergrond genoeg te genieten valt.

Ook qua productie neem ik de pet even af, en voor een demoband is het artwork geen veer, maar een hele pauw in de reet waard. We kunnen zelfs spreken van een heuse mascotte, op de hoes. De teksten zijn helaas niet meegeleverd, maar te oordelen aan de titels, lijkt één en ander naadloos aan te sluiten aan de muziek. Ik geef je de titels voor de volledigheid: 'Imprisonment', 'Revelation', 'Battlefever' en 'Pandemic Massacre'. Met die laatste wordt de actualiteit, al dan niet bedoeld, ook nog een beetje behandeld, ofschoon ik aanneem dat er geen lullige grieppandemie bedoeld wordt. Voor je het weet loop je met veertig graden koorts en een sombrero op, hoe on-metal is dat?

En je kan veel zeggen van I Chaos, maar het is metal pur sang. De titel zou misschien het vermoeden kunnen wekken dat er een lichte punkbries door de gelederen waait, maar gelukkig is dat absoluut niet het geval. Ok, een beetje metalcore dan, maar niet overdreven. Verder is het gewoon hakken met die ballads. Dubbel bass werk en blast beats, vergezeld van dan weer ritmische en dan weer venijnig melodieuze gitaarpartijen. De ervaring wordt goed aangewend om een goede balans in hun nummers te krijgen.

<< vorige volgende >>